Σε πρόωρη εκλογική ετοιμότητα περνά το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), καθώς η αλματώδης άνοδος των ακροδεξιών και εθνικιστικών δυνάμεων σε ολόκληρη την Ευρώπη φέρνει αναταράξεις στο εσωτερικό της μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας της Γηραιάς Ηπείρου.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Politico, ο πρόεδρος του κόμματος, Μάνφρεντ Βέμπερ, συγκρότησε ήδη την ειδική ομάδα εργασίας «Win2029» υπό τον Ισπανό ευρωβουλευτή Εστάμπαν Γκονθάλεθ Πονς.
Στόχος είναι η διαμόρφωση της πολιτικής ατζέντας με την οποία το ΕΛΚ θα διεκδικήσει την ψήφο των Ευρωπαίων πολιτών στις επόμενες ευρωεκλογές. Ο διάλογος αναμένεται να ανοίξει επίσημα τον Οκτώβριο στη Σικελία, με ορίζοντα το συνέδριο του κόμματος στη Ρώμη την ερχόμενη άνοιξη.
Το πολιτικό σταυροδρόμι: Κέντρο ή δεξιά στροφή;
Στην καρδιά της συζήτησης βρίσκεται ένα κρίσιμο δίλημμα: πώς θα αναχαιτιστεί η διαρροή ψηφοφόρων προς τα δεξιά χωρίς να χαθεί ο παραδοσιακός κεντροδεξιός χαρακτήρας του κόμματος.
Στελέχη όπως ο Ζίγκφριντ Μουρεσάν υπογραμμίζουν ότι η μάχη μεταξύ φιλοευρωπαϊκών κομμάτων και λαϊκιστών θα καθορίσει την Ευρώπη, την ώρα που αρκετοί ευρωβουλευτές πιέζουν για υιοθέτηση πιο δεξιάς ρητορικής.
Η τάση αυτή αποτυπώνεται ήδη στις συμμαχίες εντός του Ευρωκοινοβουλίου. Ενώ το ΕΛΚ κρατά αποστάσεις από τους σκληροπυρηνικούς "Patriots", εμφανίζεται πολύ πιο δεκτικό στη συνεργασία με την ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR) της Τζόρτζια Μελόνι.
Μάλιστα, σε πρόσφατες ψηφοφορίες —όπως αυτή για τον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της ΕΕ— το ΕΛΚ συντάχθηκε με δεξιότερες πτέρυγες, καταψηφίζοντας πράσινα και κοινωνικά κριτήρια στις ευρωπαϊκές δαπάνες.
Σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό και εσωτερικοί τριγμοί
Το μεταναστευτικό αποτελεί την αιχμή του δόρατος της νέας στρατηγικής Βέμπερ. Το ΕΛΚ προκρίνει πλέον μια αισθητά αυστηρότερη γραμμή, με έμφαση στη θωράκιση των εξωτερικών συνόρων, τις ταχείες επιστροφές και την ενίσχυση της Frontex.
Ωστόσο, η τακτική αυτή προκαλεί εσωτερικές αντιδράσεις. Γερμανικά στελέχη, όπως ο Ντένις Ράντκε, προειδοποιούν ότι η άνοδος της ακροδεξιάς δεν τροφοδοτείται μόνο από το μεταναστευτικό, αλλά και από την κοινωνική ανασφάλεια.
Παράλληλα, το κόμμα εμφανίζεται διχασμένο σε δύο ακόμη μέτωπα:
Κοινωνική πολιτική: Οι εργατικές και κοινωνικές πτέρυγες του ΕΛΚ ζητούν στήριξη των δικαιωμάτων των εργαζομένων, βρίσκοντας όμως απέναντι τις εθνικές αντιπροσωπείες που προτάσσουν την οικονομική ανταγωνιστικότητα.
Πράσινη μετάβαση: Φουντώνει η συζήτηση για χαλάρωση των περιβαλλοντικών κανόνων, με επίκεντρο την απόσυρση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και τους βιομηχανικούς περιορισμούς.
Η πρωτοβουλία «Win2029» καθιστά σαφές ότι η μάχη για το μέλλον της Ευρώπης έχει ξεκινήσει πρόωρα, με το ΕΛΚ να καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις εσωτερικές του αντιθέσεις και την πίεση της ακροδεξιάς.