«Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να διαθέτουμε νεότερα οπλικά συστήματα, αλλά να δημιουργήσουμε ένα ολοκληρωμένο αμυντικό σύστημα, στο οποίο η τεχνολογία, το ανθρώπινο δυναμικό, η εγχώρια παραγωγή και η επιχειρησιακή σχεδίαση θα λειτουργούν συνδυαστικά…» τόνισε, μεταξύ άλλων, ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Νίκος Δένδιας σε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή του στο ένθετο περιοδικό “Geopolitics” της εφημερίδος “Real News” (Χρήστο Μαζανίτη), ενώ σε άλλο σημείο επισήμανε ότι «Οι συμμαχίες αποτελούν πολλαπλασιαστή ισχύος, όχι υποκατάστατο εθνικής προσπάθειας».
Ο ΥΕΘΑ κ. Δένδιας ανά θεματική ενότητα επισήμανε τα εξής:
Για τη στρατιωτική διπλωματία και το πως αυτή ενισχύει το γεωπολιτικό εκτόπισμα της χώρας
«…Η συμμετοχή μας σε διεθνείς επιχειρήσεις αποτελεί έμπρακτη έκφραση αυτής της επιλογής. Με την ευρωπαϊκή επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ», στη δημιουργία της οποίας πρωτοστατήσαμε και της οποίας έχουμε αυτό το διάστημα και την εν πλω Διοίκηση - εκτός από τη χερσαία Διοίκηση η οποία εδρεύει μόνιμα στην Ελλάδα - συμβάλλουμε στην προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα. Με την επιχείρηση «ΕΙΡΗΝΗ», που ήταν επίσης πρόταση της χώρας μας, υποστηρίζουμε την εφαρμογή του εμπάργκο όπλων στη Λιβύη, ενώ μέσω της UNIFIL συνεισφέραμε επί σειρά ετών στη σταθερότητα του Λιβάνου.
Η ελληνική πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, τα στελέχη της οποίας είχα τη χαρά να επισκεφθώ πρόσφατα και να τα ευχαριστήσω, συμβάλλει στην προστασία κρίσιμων ενεργειακών υποδομών και προσφέρει στις Ένοπλες Δυνάμεις πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. Παράλληλα, ελληνικές δυνάμεις συμμετέχουν στις διεθνείς ειρηνευτικές αποστολές στο Κόσοβο και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ενώ η Πολεμική Αεροπορία έχει αναλάβει την επιτήρηση του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας και του Μαυροβουνίου. Πρόσφατα, ενισχύσαμε και την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου αυτή τη στιγμή μετασταθμεύουν δύο ζεύγη F-16 και μία Φρεγάτα.
Οι πρωτοβουλίες αυτές ενισχύουν τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας, αναβαθμίζουν τη συνεργασία μας με τους συμμάχους και διευρύνουν τον ρόλο της Ελλάδας ως παράγοντα σταθερότητας. Ο ρόλος που έχει πλέον η Αλεξανδρούπολη στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της στρατηγικής σημασίας της χώρας μας για τη Δύση. Η Ελλάδα αποδεικνύει έμπρακτα συνεπώς και όχι στα λόγια ότι είναι πάροχος ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή.»
Για τη συμφωνία αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας Γαλλίας – Τουρκίας και την επιμονή του Προέδρου Τραμπ να πάρει η Τουρκία F-35
«…Οι συμφωνίες μας με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία στηρίζονται σε ισχυρό θεσμικό υπόβαθρο, αμοιβαία συμφέροντα και κοινές αξίες. Το βάθος τους αποτυπώνεται και στην απόκτηση προηγμένων οπλικών συστημάτων. Σε λίγες ημέρες θα υψώσουμε την ελληνική σημαία στον «ΝΕΑΡΧΟ», τη δεύτερη φρεγάτα FDI που αποκτά το Πολεμικό Ναυτικό, ενώ σε δύο χρόνια από σήμερα θα αρχίσουμε να παραλαμβάνουμε τα πρώτα F-35.
Ασφαλώς, παρακολουθούμε τις συνεργασίες των συμμάχων μας με χώρες που διατηρούν αναθεωρητικές επιδιώξεις και εκφράζουν απειλές εναντίον της Ελλάδας. Έχω δηλώσει ξεκάθαρα ότι δεν θα ήμασταν ευτυχείς εάν η Τουρκία αποκτούσε F-35. Δεν μπορούμε, προφανώς, να υποδείξουμε στις ΗΠΑ σε ποιον θα πωλούν οπλικά συστήματα. Θέτουμε, όμως, ένα ουσιαστικό ερώτημα: Είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ και της Συμμαχίας να διαθέτουν προηγμένα οπλικά συστήματα σε μια χώρα χωρίς να διασφαλίζεται ότι αυτά δεν θα στραφούν εναντίον άλλου κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ;
Αντίστοιχα, ένας «οδικός χάρτης» αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας, δεν μεταβάλλει από μόνος του το περιεχόμενο της δικής μας στρατηγικής σχέσης με τη Γαλλία. Η ανανεωμένη ελληνογαλλική συμφωνία περιλαμβάνει ρητή δέσμευση αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης. Θα παρακολουθούμε, βεβαίως, όπως προανέφερα τις εξελίξεις και την πρακτική εφαρμογή τους.
Όμως, η Ελλάδα δεν μπορεί να εξαρτά την ασφάλειά της από τις αποφάσεις τρίτων. Με την «Ατζέντα 2030», την απόκτηση των F-35, την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού με φρεγάτες FDI (Belharra), την ανάπτυξη της «Ασπίδας του Αχιλλέα», την ανάπτυξη μη επανδρωμένων και αυτόνομων συστημάτων, ενισχύουμε τις δικές μας δυνατότητες. Οι συμμαχίες αποτελούν πολλαπλασιαστή ισχύος, όχι υποκατάστατο της εθνικής προσπάθειας.»
Για το ότι η ΕΕ παρά τα τεράστια κονδύλια που διαθέτει εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα στις υποδομές που απαιτούνται για τη στρατιωτική κινητικότητα
«…Η στρατιωτική κινητικότητα αποτελεί βασική προϋπόθεση της ευρωπαϊκής αποτρεπτικής ικανότητας. Μια στρατιωτική δύναμη έχει ουσιαστική αξία όταν μπορεί να μετακινηθεί εγκαίρως εκεί όπου απαιτείται, μαζί με τον εξοπλισμό και τα μέσα υποστήριξής της.
Σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά εμπόδια: γέφυρες που δεν αντέχουν το βάρος σύγχρονων αρμάτων, σήραγγες με ανεπαρκείς διαστάσεις, λιμάνια και αεροδρόμια που χρειάζονται αναβάθμιση, καθώς και σιδηροδρομικά δίκτυα με διαφορετικές τεχνικές προδιαγραφές. Η αντιμετώπισή τους απαιτεί συντονισμένο ευρωπαϊκό σχεδιασμό και στοχευμένες επενδύσεις.
Η Ελλάδα μπορεί να διαδραματίσει κομβικό ρόλο, αναπτύσσοντας υποδομές διττής χρήσης, οι οποίες εξυπηρετούν τόσο τις πολιτικές όσο και τις στρατιωτικές ανάγκες. Παράλληλα, πρέπει να διασφαλίζεται η ανθεκτικότητα και η προστασία των κρίσιμων εγκαταστάσεων.
Ο στρατηγικός διάδρομος που θα συνδέει την Ελλάδα με τη Βουλγαρία, και τη Ρουμανία και τη Μολδαβία μπορεί να αποτελέσει συγκεκριμένο παράδειγμα ευρωπαϊκής αμυντικής συνεργασίας. Η διασύνδεση των υποδομών πρέπει να συνοδεύεται από μέτρα προστασίας, ώστε να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη μεταφορά δυνάμεων ακόμη και σε περιόδους κρίσης.
Η ευρωπαϊκή άμυνα 360 μοιρών προϋποθέτει, επομένως, όχι μόνο σύγχρονα οπλικά συστήματα, αλλά και την ικανότητα ταχείας και ασφαλούς μετακίνησής τους εκεί όπου χρειάζονται.»
Για το πόσο γρήγορα μπορεί να συμβάλλει η «Ατζέντα 2030» στο να περάσει η Ελλάδα από την αγορά έτοιμων οπλικών συστημάτων στην δικής της παραγωγή
«Η μετάβαση έχει ήδη αρχίσει. Αλλάζουμε το παραγωγικό μοντέλο το οποίο συνδέεται με την εθνική άμυνα, ώστε η ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων να συνδυάζεται με την τεχνολογική ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας υψηλής εξειδίκευσης και την ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας.
Περνάμε από τη λογική «αγοράζω από το ράφι» στη λογική «σχεδιάζω, παράγω, συμπαράγω και εξάγω». Το μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας «ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ», το οποίο σχεδιάστηκε και κατασκευάζεται από το Πολεμικό Ναυτικό, με τη στήριξη του ΕΛΚΑΚ, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Αντίστοιχα, το ελληνικό σύστημα αντιμετώπισης drones «Κένταυρος» το οποίο αναπτύχθηκε από την ΕΑΒ στη χώρα μας, έχει ήδη επιτυχή επιχειρησιακή εμπειρία στην Ερυθρά Θάλασσα και έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των Ενόπλων Δυνάμεων άλλων κρατών για την απόκτησή του.
Παράλληλα, δημιουργούμε παραγωγικές υποδομές για μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Το 306 Εργοστάσιο Βάσης Τηλεπικοινωνιών και το 316 Συνεργείο Περιοχής Τεχνικού στους Τοξότες Ξάνθης έχουν ήδη τη δυνατότητα παραγωγής περίπου 5.000 drones ετησίως. Με την ολοκλήρωση του 309 Εργοστασίου στη Μαλακάσα, στόχος είναι η παραγωγική δυναμικότητα να φτάσει τα 15.000 drones ετησίως έως το τέλος του 2026, με την προσθήκη επίσης έξι κινητών μονάδων παραγωγής…
…Επιδίωξή μας είναι η ελληνική συμμετοχή να ανέρχεται τουλάχιστον στο 25% των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Αυτό συνεπάγεται μεταφορά τεχνογνωσίας, συμπαραγωγή και ένταξη ελληνικών επιχειρήσεων στις διεθνείς αλυσίδες αξίας. Ήδη, τμήματα των φρεγατών Belharra κατασκευάζονται σε ελληνικά ναυπηγεία, ενώ για την τέταρτη φρεγάτα, τον «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ», προβλέπεται ελληνική συμμετοχή της τάξης του 25%...»
Για το ποιο θα είναι το νέο πρόσωπο των Ενόπλων Δυνάμεων στο τέλος της δεκαετίας του ’30, ποιο θα είναι το νέο πρόσωπο των Ενόπλων Δυνάμεων
«Το 2030 αποτελεί κρίσιμο ορόσημο, όχι το τέλος της προσπάθειας. Με την «Ατζέντα 2030» και τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό θέτουμε τις βάσεις για Ένοπλες Δυνάμεις τεχνολογικά προηγμένες, ευέλικτες και προσαρμοσμένες στις απειλές των επόμενων δεκαετιών.
Η βαθύτερη αλλαγή αφορά τον τρόπο λειτουργίας τους. Αισθητήρες, μαχητικά αεροσκάφη, πλοία, μονάδες ξηράς, drones και δορυφορικές δυνατότητες θα συνδέονται σε ένα κοινό δικτυοκεντρικό περιβάλλον. Έτσι, οι πληροφορίες θα μεταδίδονται ταχύτερα, η εικόνα του πεδίου θα είναι πληρέστερη και οι αποφάσεις θα λαμβάνονται με μεγαλύτερη ακρίβεια.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί τον πυρήνα αυτής της νέας αρχιτεκτονικής, εντάσσοντας σταδιακά την προστασία από αεροπορικές, βαλλιστικές και μη επανδρωμένες απειλές σε ένα ενιαίο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνουμε στα αυτόνομα συστήματα. Στόχος μας είναι έως το 2030 η Ελλάδα να αποτελεί την ισχυρότερη δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην επιχειρησιακή αξιοποίηση αυτόνομων οχημάτων στη στεριά, στη θάλασσα και στον αέρα. Ταυτόχρονα, ενισχύουμε τις δυνατότητές μας στον κυβερνοχώρο και στο διάστημα, με τη δημιουργία του Σώματος Πληροφορικής, την ενοποίηση κρίσιμων λειτουργιών κυβερνοασφάλειας και την ανάπτυξη δορυφορικών δυνατοτήτων.
Εξίσου σημαντική είναι η τρίτη φάση της νέας δομής των Ενόπλων Δυνάμεων, την οποία ανακοινώσαμε πριν λίγες ημέρες: λιγότερες απαρχαιωμένες δομές, ορθολογικότερη κατανομή προσωπικού και εξοικονόμηση πόρων προς όφελός του, ισχυρότερες μονάδες, ενσωμάτωση δυνατοτήτων Διαστήματος, Κυβερνοχώρου και Ηλεκτρομαγνητικού Φάσματος στην επιχειρησιακή σχεδίαση, ένταξη των μη επανδρωμένων και αυτόνομων συστημάτων ως πολλαπλασιαστών ισχύος και για τους τρεις Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, μεγαλύτερη διακλαδικότητα και σύγχρονη αντίληψη για την εφεδρεία.
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να διαθέτουμε νεότερα οπλικά συστήματα, αλλά να δημιουργήσουμε ένα ολοκληρωμένο αμυντικό σύστημα, στο οποίο η τεχνολογία, το ανθρώπινο δυναμικό, η εγχώρια παραγωγή και η επιχειρησιακή σχεδίαση θα λειτουργούν συνδυαστικά…»