Ενώπιον ενός σύνθετου διπλωματικού τοπίου βρίσκεται η ελληνική κυβέρνηση, καθώς οι επικείμενες εκλογικές αναμετρήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ενδέχεται να μεταβάλουν τις πολιτικές ισορροπίες πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η εξωτερική της πολιτική.
Η Αθήνα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις, καθώς έχει επενδύσει τόσο στις διαπροσωπικές επαφές με το περιβάλλον του Ντόναλντ Τραμπ όσο και στη στενή σχέση με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Το αμερικανικό σκηνικό και ο κίνδυνος εσωστρέφειας στην Ουάσινγκτον
Στις ΗΠΑ, οι ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο ενδέχεται να περιορίσουν την πολιτική ελευθερία κινήσεων του Αμερικανού προέδρου, εφόσον οι Δημοκρατικοί εξασφαλίσουν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Αν και η ελληνική διπλωματία διαθέτει διακομματικά ερείσματα στην Ουάσινγκτον και ισχυρές θεσμικές βάσεις (όπως οι βάσεις στη Σούδα και την Αλεξανδρούπολη, οι ενεργειακές συνεργασίες και η παρουσία της ομογένειας), ο κύριος προβληματισμός της Αθήνας δεν είναι η αλλαγή στάσης των ΗΠΑ, αλλά ο κίνδυνος να απορροφηθεί ο Λευκός Οίκος από την εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση, περιορίζοντας την προσοχή του στα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου.
Η πολιτική αβεβαιότητα στο Ισραήλ και ο παράγοντας Τουρκία
Παράλληλα, η αδυναμία επίτευξης αυτοδυναμίας στις εκλογές του Ισραήλ μεταξύ του Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Γκάντι Αϊζενκοτ παρατείνει την αβεβαιότητα στο Τελ Αβίβ. Μια ενδεχόμενη αλλαγή στην ισραηλινή ηγεσία θα μπορούσε να επηρεάσει έναν έμμεσο δίαυλο επικοινωνίας που διέθετε η Αθήνα προς το περιβάλλον Τραμπ μέσω του Νετανιάχου.
Ωστόσο, η στρατηγική και αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ στηρίζεται πλέον σε μακροχρόνιες εξοπλιστικές συμφωνίες, στην κοινή αντίληψη για την ασφάλεια απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις (όπως το τουρκολιβυκό μνημόνιο) και σε μεγάλα έργα ενεργειακής διασύνδεσης.
Ακόμη και σε περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης υπό τον Αϊζενκοτ, ο στρατηγικός προσανατολισμός του Ισραήλ δύσκολα θα μεταβληθεί, αν και μένει να φανεί η διπλωματική διαχείριση που θα επιλέξει μια νέα ηγεσία απέναντι στην Αγκυρα.
Η σημασία των θεσμικών σχημάτων
Μπροστά σε αυτές τις αναταράξεις, η ελληνική πλευρά ποντάρει στη διατήρηση πολυμερών θεσμικών μηχανισμών, όπως το σχήμα συνεργασίας 3+1 (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ με τη συμμετοχή των ΗΠΑ).
Το μεγάλο ζητούμενο για την Αθήνα παραμένει η διατήρηση της δυναμικής των στρατηγικών της συμμαχιών και η εξασφάλιση ότι οι ελληνικές προτεραιότητες θα συνεχίσουν να βρίσκουν ανταπόκριση, ακόμη κι αν οι εταίροι της βρεθούν αντιμέτωποι με εσωτερικά πολιτικά αδιέξοδα.