Η πρόσφατη συμφωνία εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν μπορεί να εκτόνωσε την πολεμική ένταση, ωστόσο το παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα παραμένει σε κατάσταση παράλυσης.
Παρά τη σχετική υποχώρηση των τιμών στα «χαρτιά», οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η επιστροφή στην κανονικότητα θα είναι μια εξαιρετικά αργή διαδικασία, καθώς οι αγορές δεν τρέφονται με πολιτικές δηλώσεις αλλά με την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, των υποδομών και της ασφάλειας των μεταφορών.
Το επίκεντρο του προβλήματος παραμένει η στρατηγική δίοδος των Στενών του Ορμούζ. Αν και τα όπλα σίγησαν, η κρίση μετατοπίστηκε από το πεδίο των μαχών στον τομέα των logistics.
Τα νούμερα είναι αποκαλυπτικά: ενώ πριν από τη σύρραξη διέρχονταν κατά μέσο όρο 138 πλοία ημερησίως, μετά την εκεχειρία ο αριθμός αυτός έχει περιοριστεί σε μόλις 15. Αυτή η δραματική μείωση δείχνει ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι πλοιοκτήτες δεν είναι ακόμη έτοιμοι να αγνοήσουν το ρίσκο, διατηρώντας το «premium φόβου» σε κάθε βαρέλι πετρελαίου και κάθε φορτίο LNG.
Ακόμη πιο δυσοίωνες είναι οι προβλέψεις για το φυσικό αέριο. Η επαναλειτουργία των γιγαντιαίων εγκαταστάσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στο Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα απαιτεί εβδομάδες, αν όχι μήνες, για να φτάσει στα προπολεμικά επίπεδα. Οι κυβερνήσεις παγκοσμίως συνεχίζουν να λαμβάνουν έκτακτα μέτρα, γεγονός που υποδηλώνει ότι αντιμετωπίζουν την κατάσταση ως μια παρατεταμένη έκτακτη ανάγκη και όχι ως μια προσωρινή αναταραχή.
Οι οικονομικές επιπτώσεις είναι πλέον ορατές σε παγκόσμιο επίπεδο, με το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα να προειδοποιούν για πλήγμα στην ανάπτυξη και επίμονο πληθωρισμό. Οι καταναλωτές καλούνται να μην συγχέουν τη διπλωματική παύση με την οικονομική επανεκκίνηση. Η πραγματική αποκλιμάκωση στους λογαριασμούς καυσίμων των νοικοκυριών δεν αναμένεται πριν από το πέρας τριών έως έξι μηνών, καθώς η αποκατάσταση της εμπορικής εμπιστοσύνης απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο από τη σύνταξη ενός δελτίου τύπου για την ειρήνη.