Σφοδρές αντιδράσεις προκάλεσε στα κόμματα της αντιπολίτευσης η νέα δέσμη μέτρων οικονομικής στήριξης που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του πολέμου στη Μέση Ανατολή, με τα βασικά κόμματα να κάνουν λόγο για ανεπαρκείς παρεμβάσεις.
Το ΠΑΣΟΚ χαρακτήρισε τα μέτρα καθυστερημένα και περιορισμένης αποτελεσματικότητας, επισημαίνοντας ότι οι τιμές των καυσίμων έχουν ήδη δημιουργήσει ασφυκτικές συνθήκες για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, Κώστας Τσουκαλάς, υποστήριξε ότι η στήριξη στη βενζίνη δεν επαρκεί χωρίς ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, επέκταση του πλαφόν και παρεμβάσεις στη φορολογία, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι αποφεύγει να συγκρουστεί με ισχυρά οικονομικά συμφέροντα.
Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ άσκησε κριτική στην «επιδοματική λογική» των μέτρων, υποστηρίζοντας ότι δεν αντιμετωπίζεται η βασική αιτία του προβλήματος, την οποία εντοπίζει στην αισχροκέρδεια και στα υπερκέρδη στον τομέα της ενέργειας. Παράλληλα, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν προχωρά σε φορολόγηση των ενεργειακών εταιρειών και των διυλιστηρίων, επιλέγοντας λύσεις που δεν επιφέρουν ουσιαστική ανακούφιση.
Το ΚΚΕ έκανε λόγο για «μέτρα-κοροϊδία», εκτιμώντας ότι οι παρεμβάσεις δεν στοχεύουν στη στήριξη των λαϊκών νοικοκυριών αλλά στη διατήρηση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Στο ίδιο πλαίσιο, άσκησε κριτική στην επαναφορά επιδοματικών εργαλείων, υποστηρίζοντας ότι ενισχύουν έμμεσα την ακρίβεια, ενώ ζήτησε κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στην ενέργεια, μείωση του ΦΠΑ και ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίστηκε και ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος, ο οποίος χαρακτήρισε τα μέτρα «ασπιρίνες» που δεν ανταποκρίνονται στο μέγεθος της οικονομικής επιβάρυνσης. Εστίασε στην περιορισμένη, κατά την άποψή του, επιδότηση καυσίμων και επέκρινε την ενίσχυση προς ακτοπλοϊκές εταιρείες, ενώ επανέφερε τις θέσεις του για εναλλακτικές ενεργειακές επιλογές.
Η αντιπαράθεση αναδεικνύει το έντονο πολιτικό κλίμα γύρω από την οικονομική διαχείριση των συνεπειών της διεθνούς κρίσης, με τα κόμματα να συγκρούονται τόσο ως προς την επάρκεια των μέτρων όσο και ως προς τη συνολική στρατηγική αντιμετώπισης της ακρίβειας.