Η Άγκυρα επιχειρεί να δημιουργήσει ένα καθεστώς προληπτικού βέτο πάνω στις ελληνικές αποφάσεις. Το μήνυμα είναι σαφές: η Ελλάδα δεν πρέπει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, δεν πρέπει να αποκτά στρατηγικό πλεονέκτημα, δεν πρέπει να οικοδομεί ισχυρές περιφερειακές συμμαχίες και δεν πρέπει να προχωρεί σε έργα που ακυρώνουν στην πράξη τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Σενάρια νέας έντασης, ακόμη και στρατιωτικής αντιπαράθεσης, στην Ανατολική Μεσόγειο επαναφέρουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης και αναλυτές, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Μανώλη Κωστίδη από την Κωνσταντινούπολη για τον ΣΚΑΪ.
Παρότι η εκτίμηση του Μεγάρου Μαξίμου είναι ότι η τουρκική ηγεσία επιδιώκει την τεχνητή ένταση και όχι μια γενικευμένη κρίση, η ελληνική πλευρά οχυρώνει τις θέσεις της τόσο στο διπλωματικό πεδίο όσο και με σχεδιασμούς αποτροπής, διατηρώντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νοτίως της Κρήτης.
Η στρατιωτική αυτή κινητικότητα τροφοδοτείται από την οξεία αντιπαράθεση της Τουρκίας με το Ισραήλ, αλλά και από την ενισχυμένη αποτρεπτική τακτική της Ελλάδας.
Μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ ενισχύει στρατιωτικούς σχηματισμούς με αντικειμενικά επιθετικό προσανατολισμό απέναντι σε μία άλλη χώρα-μέλος της Συμμαχίας και στα ζωτικά συμφέροντα δύο κρατών-μελών της ΕΕ: Ελλάδας και Κύπρου.
Την εκτίμηση ότι οι έρευνες και η πόντιση καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου θα επανεκκινήσουν τους επόμενους μήνες, πιθανότατα εντός του 2026, εξέφρασε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης.
Οι χάρτες δεν δημιουργούν από μόνοι τους κυριαρχικά δικαιώματα. Αποκαλύπτουν όμως προθέσεις και, όταν συνοδεύονται από διοικητικές πράξεις, μπορούν να αποτελέσουν ακόμα ένα βήμα για τη σταδιακή εγκαθίδρυση μιας κρατικής πρακτικής.
Σε νέα πρόκληση προχώρησε η Άγκυρα το πρωί της Παρασκευής, όταν τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος (UAV) εισήλθε παράνομα στο FIR Αθηνών και παραβίασε τον Εθνικό Εναέριο Χώρο στην περιοχή μεταξύ Σαμοθράκης και Λήμνου.
Σε μια νέα επίδειξη επιθετικής ρητορικής και έντονου εθνικιστικού συμβολισμού προχώρησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων για την επέτειο της μάχης του Μαντζικέρτ στο Αχλάτ.
Όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ -και κυρίως ανάμεσα στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου- έχουν για την Ελλάδα πολύ μεγαλύτερη σημασία από μια ακόμη κρίση στη Μέση Ανατολή.
Έντονο προβληματισμό, εκνευρισμό αλλά και σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί στην Άγκυρα η διαρκής εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας ανάμεσα στην Αθήνα και το Τελ Αβίβ, όπως αποτυπώνεται ανάγλυφα στον τουρκικό Τύπο.
Σε νέα αναφορά στη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας» προχώρησε ο πρόεδρος της Baykar και γαμπρός του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ, περιγράφοντας τις θαλάσσιες ζώνες που η Άγκυρα θεωρεί ότι εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της ως «τον κήπο» της Τουρκίας.
Η ελληνοτουρκική προσέγγιση είχε νόημα όσο δημιουργούσε χρόνο και χώρο για διάλογο χωρίς προκλήσεις. Δεν μπορεί όμως να μετατραπεί σε μηχανισμό αυτοπεριορισμού της Ελλάδας.
Τα θαλάσσια πάρκα που εξήγγειλε η Άγκυρα λειτουργούν ως κρίκος μιας ευρύτερης αλυσίδας, στο πλαίσιο της νομοθετικής θεσμοποίηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» που ετοιμάζει η Τουρκία.
Κατά την Αθήνα, η τουρκική ενέργεια «δεν παράγει κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα» ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Σε δήλωσή του, ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία οδηγεί στη δημιουργία νέων τετελεσμένων σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Οι σχεδόν καθημερινές, πλέον, πτήσεις τουρκικών F-16 πάνω από τη Λευκωσία προκαλούν εύλογη ανησυχία, αλλά και προβληματισμό, καθώς τείνει να μετατραπεί σε νέα κανονικότητα.
Σαφές μήνυμα προς την Άγκυρα απέστειλε η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Κάγια Κάλας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη πλήρους σεβασμού των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών-μελών της ΕΕ και της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Το αξιωματικό κόμμα της αντιπολίτευσης υιοθετεί σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, επικαλούμενο την ανάγκη προάσπισης των εθνικών συμφερόντων υπεράνω κομματικών αντιπαραθέσεων.
