Νέα σφοδρή επίθεση κατά των συμμάχων στο ΝΑΤΟ εξαπέλυσε ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, κατηγορώντας τους για απροθυμία να συμμετάσχουν σε στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν.
Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) ανακοίνωσε την έναρξη του 82ου κύκλου στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, σύμφωνα με όσα μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο Tasnim.
Πληροφορίες που μεταδίδονται από ισραηλινά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για τον θάνατο του Αλί Ρεζά Τανγκσίρι, διοικητή του Ναυτικού των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, έπειτα από στοχευμένο αεροπορικό πλήγμα.
Οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης εμφανίζονται έτοιμοι να εμπλακούν άμεσα στον πόλεμο κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το ιρανικό πρακτορείο Tasnim, το οποίο κάνει λόγο για «ενημερωμένη πηγή».
Το Ιράν προειδοποίησε ότι ενδέχεται να ανοίξει «νέο μέτωπο» σε περίπτωση αμερικανικής χερσαίας εισβολής, επεκτείνοντας τη σύγκρουση σε ένα από τα πλέον κρίσιμα σημεία της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας, το Στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.
Σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Κόλπο και στην Ευρώπη παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις και εκφράζουν αυξανόμενη ανησυχία για την έλλειψη προόδου προς την κατεύθυνση των διαπραγματεύσεων.
Σε αποκαλύψεις για την κατάσταση των αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή προχωρά η εφημερίδα New York Times, επισημαίνοντας ότι οι συνεχείς ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν αναγκάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να αναπροσαρμόσουν τη διάταξη των στρατευμάτων τους.
Ο πρόεδρος Τραμπ, επιμένει ότι το Ιράν συμμετέχει στις ειρηνευτικές συνομιλίες, υποστηρίζοντας πως η ηγεσία της χώρας επιδιώκει επιτακτικά μια συμφωνία.
Εντείνεται η δυσαρέσκεια των Αμερικανών για τους χειρισμούς Τραμπ στον πόλεμο στο Ιράν, καθώς οι επιπτώσεις της σύγκρουσης γίνονται εμφανείς και στις ΗΠΑ.
Η επιμονή του Ρούτε ότι οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι θα «συσπειρωθούν» τελικά υπό τις διαταγές της Ουάσιγκτον στα Στενά του Ορμούζ, εκλαμβάνεται από πολλούς ως υποταγή στις απαιτήσεις του Λευκού Οίκου, την ώρα που η γηραιά ήπειρος κλυδωνίζεται από ένα νέο ενεργειακό σοκ.
Η κοινή δήλωση, την οποία υπογράφουν η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν και η Ιορδανία, προειδοποιεί για τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης περιφερειακής κλιμάκωσης.
Σε μια επικίνδυνη ρητορική κλιμάκωση προχώρησε το Ιράν, με αναλυτές στην κρατική τηλεόραση της χώρας να προειδοποιούν για άμεση εισβολή και κατάληψη εδαφών σε γειτονικά κράτη του Κόλπου.
Η κλιμάκωση του πολέμου με το Ιράν έχει μεταφέρει τη σύγκρουση στο εσωτερικό του Ιράκ, με τις υποστηριζόμενες από την Τεχεράνη πολιτοφυλακές να εξαπολύουν πλέον επιθέσεις όχι μόνο κατά αμερικανικών στόχων, αλλά και κατά των επίσημων κρατικών δομών της χώρας τους.
Το δόγμα αυτό, που εφαρμόζεται ήδη στον νότιο Λίβανο, ακολουθεί το πρότυπο των επιχειρήσεων στη Ράφα και την Μπέιτ Χανούν της Γάζας, όπου ο στρατός ισοπεδώνει ολόκληρες αστικές περιοχές και απομακρύνει τον πληθυσμό για να δημιουργήσει προστατευτικές νεκρές ζώνες.
Η Τεχεράνη κατηγορεί τους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ για «πισώπλατη μαχαιριά», συνδέοντας τη στάση της με την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον της λίγες ώρες μετά τις συνομιλίες στη Γενεύη τον Φεβρουάριο.
Παρά τις προσδοκίες για αποκλιμάκωση στην αντλία, οι καταναλωτές παραμένουν αντιμέτωποι με τις συνέπειες ενός ράλι αυξήσεων που «εκτόξευσε» τη βενζίνη κατά 28 λεπτά μέσα σε τριάντα ημέρες.
Έντονη αντιπαράθεση προκαλεί στις Ηνωμένες Πολιτείες η στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν, με επικριτές από διαφορετικά πολιτικά στρατόπεδα να τη χαρακτηρίζουν «πόλεμο επιλογής» και όχι αναγκαιότητας.
Παρά τη μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης από τη Γάζα στη σύγκρουση με το Ιράν—όπου υπάρχει μεγαλύτερη εθνική συναίνεση—οι δημοσκοπήσεις δεν δείχνουν ουσιαστική αλλαγή στους πολιτικούς συσχετισμούς.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η φάση της ανοικοδόμησης θα είναι εξίσου κρίσιμη με τη σύγκρουση που προηγήθηκε. Ο έλεγχος των έργων αποκατάστασης θα μεταφραστεί σε γεωπολιτική επιρροή, με τις ΗΠΑ και το Ιράν να επιδιώκουν να κατευθύνουν τις εξελίξεις προς όφελός τους.
Τελικά, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ένα πλήρως διαμορφωμένο «μεγάλο σχέδιο», αλλά αν οι ΗΠΑ κινούνται βάσει μιας συνεκτικής στρατηγικής λογικής.
