Έντονο μυστήριο και αναπάντητα ερωτήματα περιβάλλουν τις επόμενες κινήσεις της Άγκυρας, καθώς στο προσκήνιο έρχεται ένα αινιγματικό σχέδιο νόμου για τις «Περιοχές Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας». Παρά τον θόρυβο, οι πραγματικές προθέσεις της τουρκικής πλευράς παραμένουν θολές.
Σύμφωνα με τον Τούρκο καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, Γιουτζέλ Ατζέρ —ο οποίος συμμετείχε κεκλεισμένων των θυρών σε ένα «αόρατο» Ελληνοτουρκικό Φόρουμ στην Αθήνα— ο όρος «Γαλάζια Πατρίδα» φαίνεται να απουσιάζει σκοπίμως από το κείμενο. Το ίδιο ισχύει για τους χάρτες, τις «γκρίζες ζώνες» και τις γνωστές εμπρηστικές αναφορές σε συγκεκριμένα νησιά. Πρόκειται όμως για μια ειλικρινή τακτική αποκλιμάκωσης ή για μια καλά μελετημένη διπλωματική παγίδα;
Οι απόψεις των αναλυτών διίστανται, επιτείνοντας την αβεβαιότητα. Ο πρώην πρόξενος Χακάν Οκτζάλ αφήνει να εννοηθεί ότι η Άγκυρα επιλέγει εσκεμμένα μια γενικόλογη και «ρευστή» ορολογία, ώστε να κρατά κλειστά τα χαρτιά της και να εξασφαλίσει απόλυτη ευελιξία στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις με την Αθήνα.
Την ίδια ώρα, η χρονική συγκυρία της εμφάνισης του νομοσχεδίου γεννά ψιθύρους: συμπίπτει με εσωτερικές πολιτικές σκοπιμότητες στην Τουρκία, την ανάγκη του Ερντογάν να απαντήσει στην ελληνοϊσραηλινή συμμαχία, αλλά και την επικείμενη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπου η Άγκυρα ίσως επιχειρήσει να παίξει ένα κρίσιμο διπλωματικό χαρτί.
Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με σιγουριά αν το νομοσχέδιο θα κατατεθεί τελικά στην τουρκική Βουλή μετά τις 30 Μαΐου ή ποια θα είναι η τελική του μορφή.
Αν και οι εκτιμήσεις θέλουν τις δύο πλευρές να αποφεύγουν ένα «θερμό καλοκαίρι» για χάρη του τουρισμού, το πολιτικό θερμόμετρο αναμένεται να χτυπήσει κόκκινο.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό των σκιών, η Αθήνα φαίνεται να ζυγίζει τις αντιδράσεις της, εξετάζοντας αν μπορεί να μπλοκάρει ή να αναβάλει τις τουρκικές κινήσεις μέσω παρασκηνιακών πιέσεων σε ΗΠΑ και Ευρώπη, αφήνοντας την επόμενη μέρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων εντελώς ανοιχτή.