Σημαντικές ανησυχίες προκαλεί η πληροφορία για εκτόξευση δύο ιρανικών πυραύλων με κατεύθυνση προς τη νήσο Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, εξέλιξη που αιφνιδίασε Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ και ανατρέπει τις μέχρι πρότινος εκτιμήσεις για τις επιχειρησιακές δυνατότητες της Τεχεράνης.
Μέχρι σήμερα, το μέγιστο βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων υπολογιζόταν περίπου στα 2.000 χιλιόμετρα. Ωστόσο, τα νέα δεδομένα δείχνουν σημαντική αύξηση, με αποτέλεσμα να τίθεται εντός εμβέλειας όχι μόνο ο Ινδικός Ωκεανός αλλά και μεγάλα τμήματα της Ευρώπης.
Σύμφωνα με αναλύσεις που επικαλείται η Jerusalem Post, η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε τεχνολογία πυραύλων πολλαπλών σταδίων, παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιείται για εκτοξεύσεις δορυφόρων. Ο πρώην επικεφαλής της ισραηλινής αεράμυνας, Ραν Κοχάβ, επισημαίνει ότι το Ιράν έχει επενδύσει επί χρόνια σε τέτοιες δυνατότητες, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν τόσο για διαστημικά προγράμματα όσο και για βαλλιστικά όπλα μεγάλου βεληνεκούς.
Την ίδια στιγμή, η κατάρριψη ιρανικού πυραύλου εκτός ατμόσφαιρας από το Ισραήλ επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για όπλα που φτάνουν σε πολύ μεγάλα ύψη, ενισχύοντας περαιτέρω τις εκτιμήσεις για αυξημένη εμβέλεια. Η αναχαίτιση φέρεται να πραγματοποιήθηκε με το σύστημα Arrow, το οποίο είναι σχεδιασμένο για απειλές υψηλού υψομέτρου, σε αντίθεση με το Iron Dome που καλύπτει χαμηλότερα επίπεδα.
Αναλυτές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο ο πύραυλος να βασίζεται σε τροποποιημένα σοβιετικά μοντέλα, όπως ο R-27, ή σε εξελιγμένες εκδόσεις σύγχρονων ιρανικών πυραύλων, με βελτιώσεις που επιτρέπουν μεγαλύτερη εμβέλεια μέσω ελαφρύτερης κεφαλής.
Η εξέλιξη αυτή εντείνει τις ανησυχίες για τη διττή χρήση των ιρανικών διαστημικών προγραμμάτων, τα οποία – σύμφωνα με ΗΠΑ και Ισραήλ – ενδέχεται να συνδέονται με την ανάπτυξη διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων. Αν και η Τεχεράνη απορρίπτει κατηγορηματικά τέτοιους ισχυρισμούς, η πρόσφατη εκτόξευση θεωρείται από ορισμένους ως ένδειξη ύπαρξης προχωρημένου, ενδεχομένως μυστικού, προγράμματος.
Όπως προειδοποιούν ειδικοί, η πιθανότητα ιρανικών πυραύλων με ικανότητα να πλήξουν ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αλλάζει τα δεδομένα ασφάλειας, επεκτείνοντας την απειλή πέρα από τα όρια της Μέσης Ανατολής και θέτοντας νέες προκλήσεις για τη δυτική άμυνα.