Έντονη ανησυχία και εκνευρισμός επικρατούν στον Λευκό Οίκο, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ συνειδητοποιεί ότι οι ΗΠΑ χάνουν το στρατηγικό τους πλεονέκτημα στον πεντάμηνο πλέον πόλεμο με το Ιράν.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του περιοδικού Atlantic, που επικαλείται εν ενεργεία και πρώην αξιωματούχους του Υπουργείου Πολέμου, τα αμερικανικά αποθέματα όπλων μεγάλου βεληνεκώς και εξελιγμένων συστημάτων αναχαίτισης (όπως οι πύραυλοι Patriot και THAAD) έχουν υποχωρήσει επικίνδυνα, φτάνοντας μόλις στο 20% των επιπέδων που ορίζει το Πεντάγωνο.
Η δραματική αυτή έλλειψη περιορίζει δραστικά τις στρατιωτικές επιλογές της Ουάσινγκτον. Όπως αναφέρεται, οι Αμερικανοί διοικητές στο πεδίο αναγκάζονται να ζυγίζουν δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο αν θα καταναλώσουν τους εναπομείναντες πυραύλους για την αμυντική κάλυψη των βάσεών τους ή αν θα ρισκάρουν.
Παράλληλα, αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η εξάντληση των κρίσιμων αυτών συστημάτων αφήνει εκτεθειμένες τις ΗΠΑ σε ενδεχόμενη κρίση στην Ασία έναντι της Κίνας, ενώ καθιστά αδύνατη την περαιτέρω ενίσχυση της Ουκρανίας.
Η συνάντηση στο Καμπ Ντέιβιντ και οι σκέψεις για υποχωρήσεις
Η σοβαρότητα της κατάστασης έγινε εμφανής την περασμένη Παρασκευή στο Καμπ Ντέιβιντ, όταν η ομάδα εθνικής ασφαλείας παρουσίασε στον Τραμπ δεδομένα που έδειχναν ότι ο στρατός αδυνατεί να υποστηρίξει μια νέα κλιμάκωση, καθώς τυχόν ιρανικά αντίποινα δεν θα μπορούσαν να αναχαιτιστούν αποτελεσματικά.
Ο Αμερικανός πρόεδρος ξέσπασε κατά της ηγεσίας του Πενταγώνου και του υπουργού Πίτ Χέγκσεθ, εκφράζοντας την οργή του για το γεγονός ότι οι διακηρύξεις περί επάρκειας δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, αλλά και για το οικονομικό κόστος που προκαλεί η παράταση των εχθροπραξιών ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Καθώς η βιομηχανική παραγωγή των ΗΠΑ δεν προβλέπεται να αναπληρώσει τα κενά πριν από το 2030, και ενώ η Τεχεράνη εντείνει την παραγωγή drones και πυραύλων δείχνοντας απρόσμενη αντοχή, ο Λευκός Οίκος προσανατολίζεται αναγκαστικά στη διπλωματία. Σ
ύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Τραμπ εξετάζει πλέον συμβιβαστικές λύσεις, όπως μια προτεινόμενη συμφωνία μέσω του Ομάν για κοινό έλεγχο της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, παραχωρώντας στο Ιράν ρόλο ρυθμιστή – μια υποχώρηση που μέχρι πρότινος η αμερικανική διοίκηση απέκλειε κατηγορηματικά.