Το Βιετνάμ επιχειρεί να διατηρήσει μια εύθραυστη ισορροπία στις διεθνείς του σχέσεις, χωρίς να είναι σαφές για πόσο ακόμη θα καταφέρει να τη διατηρήσει. Στις 16 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά σύνοδος «3+3» με την Κίνα, με τη συμμετοχή των υπουργών Δημόσιας Ασφάλειας, Άμυνας και Εξωτερικών των δύο χωρών.
Στο περιθώριο των επαφών, ο γενικός γραμματέας Το Λαμ είχε και ξεχωριστή συνάντηση με την κινεζική αντιπροσωπεία, στο πλαίσιο μιας σειράς υψηλού επιπέδου επαφών που εντάθηκαν τους τελευταίους μήνες.
Η συνάντηση αυτή έρχεται λίγο μετά την πρώτη επαφή του Λαμ με τον Ντόναλντ Τραμπ και αναδεικνύει την περιορισμένη επιρροή των ΗΠΑ στο Ανόι, σε μια περίοδο που εσωτερικές πολιτικές πιέσεις ωθούν τη χώρα σε πιο πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική.
Σύμφωνα με κινεζικά κρατικά μέσα, στο επίκεντρο των συνομιλιών βρέθηκαν ζητήματα «πολιτικής ασφάλειας» — όρος που παραπέμπει σε αυστηρότερο έλεγχο της κοινωνίας — καθώς και η ενίσχυση της συνεργασίας σε άμυνα και επιβολή του νόμου. Παράλληλα, συζητήθηκε η περαιτέρω εμβάθυνση των εμπορικών και εφοδιαστικών σχέσεων, ιδίως μετά τη νέα εμπορική έρευνα που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ εις βάρος και των δύο χωρών.
Από την άλλη πλευρά, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται πρόθυμη να ενισχύσει τη συνεργασία με το Βιετνάμ, με αναφορές για πιθανή άρση περιορισμών στις εξαγωγές τεχνολογίας και διεύρυνση της επιστημονικής συνεργασίας. Ωστόσο, εκκρεμότητες — όπως καθυστερήσεις σε συμφωνίες εξοπλισμών και ανησυχίες για σχέσεις του Ανόι με τη Ρωσία — εξακολουθούν να σκιάζουν τις διμερείς σχέσεις.
Στο εσωτερικό, ο Λαμ καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες και πιέσεις από ισχυρούς κρατικούς θεσμούς για αυστηρότερο έλεγχο. Οι πιέσεις αυτές έχουν ήδη οδηγήσει σε επαναπροσέγγιση με παραδοσιακούς συμμάχους, όπως η Βόρεια Κορέα και η Ρωσία.
Παρά τις κινήσεις προσέγγισης με τις ΗΠΑ, το Βιετνάμ φαίνεται να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους προς όλες τις κατευθύνσεις, επιδιώκοντας να προστατεύσει τα στρατηγικά του συμφέροντα σε ένα όλο και πιο αβέβαιο διεθνές περιβάλλον. Από την πλευρά τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τη στρατηγική τους, συνδυάζοντας πιέσεις και κίνητρα, ώστε να διατηρήσουν το Ανόι στη δική τους σφαίρα επιρροής.