Η «βιομηχανία της λάσπης» βρήκε τελικά το τείχος που της άξιζε στη Δικαιοσύνη.
Η αγωγή του Γρηγόρη Δημητριάδη κατά του Απόστολου Πετράκη έγινε δεκτή, καταφέροντας ένα καίριο πλήγμα στους επαγγελματίες λασπολόγους των social media. Και το πιο αποκαλυπτικό; Ο κατά τα άλλα λαλίστατος «κατήγορος» Πετράκης δεν βρήκε ούτε το θάρρος να εμφανιστεί στο δικαστήριο, επιβεβαιώνοντας πως πίσω από την ψηφιακή μαγκιά κρυβόταν το απόλυτο τίποτα.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, έκρινε ότι ο Πετράκης κατ’ επανάληψη προσέβαλλε την προσωπικότητα του Δημητριάδη με συκοφαντικούς ισχυρισμούς. Αναγνώρισε ότι ο Πετράκης υποχρεούται να καταβάλει 10.000 ευρώ ως αποζημίωση για την ηθική βλάβη που προκάλεσε. Τον υποχρέωσε να ανεβάσει βίντεο στο TikTok αναφέροντας τη δικαστική απόφαση και να καταθέσει την εξής δήλωση... μετανοίας: «Ζητώ συγγνώμη από τον κύριο Γρηγόρη Δημητριάδη για τις ψευδείς και αναληθείς αναφορές στο πρόσωπό του, που διέδωσα κατ’ επανάληψη μέσω βίντεο που δημοσίευσα στον λογαριασμό που διατηρούσα στο TikTok “Apostolos Petrakis @apostolospetmkis”, κατά τις ημερομηνίες 20.01.2025, 27.01.2025, 30.01.2025, 07.02.2025, 14.02.2025, 20.02.2025, 21.02.2025, 28.02.2025 και 04.03.2025».
Το δικαστήριο, επίσης, έβαλε «φίμωτρο» στη λασπολογία, αφού υποχρεώνει τον εναγόμενο να παραλείπει στο μέλλον κάθε παρόμοια εξυβριστική και συκοφαντική αναφορά, απειλώντας τον Πετράκη με αυστηρή χρηματική ποινή για κάθε νέα παραβίαση.
Ανυπόστατοι υπαινιγμοί
Ο Γ. Δημητριάδης αποτάθηκε στη Δικαιοσύνη με αφορμή ένα μπαράζ αναρτήσεων του Απόστολου Πετράκη στο TikTok, δημόσιων τοποθετήσεων στον Focus FM, καθώς και για βίντεό του στο YouTube. Ο Πετράκης δεν δίστασε να εκτοξεύσει τερατώδεις υπαινιγμούς, συνδέοντας ανυπόστατα τον Δημητριάδη με:
- Το οργανωμένο έγκλημα
- Το λαθρεμπόριο καυσίμων
- Τη συγκάλυψη ευθυνών για την εθνική τραγωδία των Τεμπών.
- Βαριές, κατασκευασμένες κατηγορίες που σερβίρονται ως «γεγονότα» χωρίς το παραμικρό ίχνος τεκμηρίωσης, με μοναδικό στόχο τη δολοφονία χαρακτήρα.
Η υπόθεση αυτή ξεγυμνώνει το επικίνδυνο τοπίο των social media, όπου ο καθένας μπορεί να πετάει λάσπη στον ανεμιστήρα για να μαζέψει views και ακολούθους. Η επανάληψη ενός ψεύδους δεν το μετατρέπει σε αλήθεια, ούτε οι κοινοποιήσεις υποκαθιστούν τα αποδεικτικά στοιχεία.
Η ελευθερία του λόγου δεν είναι άλλοθι για ψηφιακό τσαμπουκά. Η δημοκρατία απαιτεί έλεγχο και διαφάνεια, όχι ατεκμηρίωτους λιβέλους. Οποιος επιλέγει να εκτοξεύει βαριές κατηγορίες οφείλει να έχει αποδείξεις – αλλιώς θα πληρώνει το τίμημα στο δικαστήριο. Ο Πετράκης προτίμησε να κάνει τον μάγκα πίσω από την οθόνη και να εξαφανιστεί όταν ήρθε η ώρα της κρίσης. Η Δικαιοσύνη, όμως, τον βρήκε.
Ο βίος και η πολιτεία ενός κοινού συκοφάντη
Στους… «εξέχοντες» ανθρώπους της νύχτας θα μπορούσε να συγκαταλεγεί ο Απόστολος Πετράκης αφού, βάσει του βιογραφικού του, έχει καταγράψει μια διαδρομή «πλούσια» σε παρανομίες και βαριά ποινικά αδικήματα, με κορωνίδα όλων την άμεση συμμετοχή του στην απαγωγή του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου. Υπόθεση για την οποία καταδικάστηκε ως φυσικός αυτουργός σε κάθειρξη 18 χρόνων!
Ξεκινώντας από την Επισκοπή Ρεθύμνου πριν από 50 και πλέον χρόνια, και μετά από μια σύντομη ενασχόληση ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο σε μια τοπική ομάδα, έστρεψε το ενδιαφέρον του στη νύχτα, εργαζόμενος πότε ως μπάρμαν και πότε ως πορτιέρης. Αναζήτησε μια καλύτερη τύχη στην Αθήνα, όπου ανέλαβε επικεφαλής στη συνοδεία ασφαλείας του γιου γνωστού μεγαλοεπιχειρηματία.
Η δικτύωσή του με «νονούς της νύχτας» δεν άργησε να έρθει όπως και η σύνδεσή του με τη λεγόμενη Greek Mafia, εξασφαλίζοντάς του και δικά του μαγαζιά. Ωστόσο, σύμφωνα με τις δικογραφίες που είχαν σχηματισθεί από την Ασφάλεια Αττικής και για τις οποίες έχουν αποφανθεί τα δικαστήρια, η δράση των παραπάνω ομάδων περιελάμβανε σωρεία κακουργηματικών πράξεων.
Και φτάνουμε στο 2009, όταν το όνομα του Απόστολου Πετράκη περιλαμβάνεται στη δικογραφία για την απαγωγή του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου, συλλαμβάνεται και ομολογεί ότι αυτός απήγαγε τον Παναγόπουλο. Στη δίκη που ακολούθησε ο Πετράκης επιχείρησε να αναλάβει προσωπικά όλη την ευθύνη και να απαλλάξει τους συγκατηγορουμένους του υποστηρίζοντας πως «δεν είχαν καμία ευθύνη».
Αφού εξέτισε την ποινή του, στη συνέχεια –άγνωστο πώς ένας άνθρωπος καταδικασμένος για τόσο βαρύ αδίκημα– βρέθηκε στο τιμόνι της ποδοσφαιρικής ομάδας της Δόξα Δράμας, αλλά δεν άργησε να οδηγηθεί ξανά στη φυλακή γιατί παραβίασε τους περιοριστικούς όρους.
Και καταλήγουμε στο σήμερα όπου ο Απόστολος Πετράκης, βρίσκοντας στασίδι σε –περιορισμένα ευτυχώς– ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης και θεωρώντας τον εαυτό του τιμητή των πάντων εκτοξεύει λάσπη και συκοφαντίες εναντίον επωνύμων και δη ανθρώπων που συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, όπως του Γρηγόρη Δημητριάδη, έχοντας μάλλον «εθιστεί» στην αρνητική δημοσιότητα. Το θέμα ωστόσο δεν είναι τι κάνει ο Απόστολος Πετράκης, αλλά γιατί κάποιοι δίνουν βήμα σε αυτούς τους ανθρώπους, κόντρα στη δημοσιογραφική δεοντολογία, στους κανόνες ευπρέπειας και σεβασμού της κοινωνίας καθώς προσφέρουν πολύ κακής ποιότητας ενημέρωση.
Πηγή: tomanifesto.gr