Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν βρίσκονται αντιμέτωπες με μια περιορισμένη γκάμα επιλογών, με την επίτευξη συμφωνίας να προβάλλει ως η πιο ρεαλιστική διέξοδος, σύμφωνα με ανάλυση του CNN, ιδιαίτερα καθώς η εκεχειρία εισέρχεται στις τελευταίες ημέρες της.
Κατά την ίδια εκτίμηση, ο πρώτος γύρος συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ εντάχθηκε σε μια ευρύτερη στρατηγική ενίσχυσης της διαπραγματευτικής θέσης της Ουάσιγκτον, με τον ναυτικό αποκλεισμό ιρανικών λιμανιών που ακολούθησε να θεωρείται μέρος ενός προμελετημένου σχεδιασμού πίεσης. Αν και ο πλήρης οικονομικός αντίκτυπος δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί, οι επιπτώσεις για την Τεχεράνη αναμένεται να είναι σημαντικές.
Η προοπτική ενός δεύτερου γύρου συνομιλιών ενισχύεται από τις εσωτερικές πιέσεις που αντιμετωπίζουν και οι δύο πλευρές. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει εκφράσει ανοιχτά την επιθυμία του για συμφωνία, υπό το βάρος οικονομικών πιέσεων και πολιτικού κόστους στο εσωτερικό, με τον πληθωρισμό και τις τιμές των καυσίμων να εντείνουν τη δυσαρέσκεια της εκλογικής του βάσης.
Από την άλλη πλευρά, το Ιράν, παρά τις επικοινωνιακές επιτυχίες και τις επιχειρησιακές δυνατότητες που επέδειξε, βρίσκεται σε σαφώς δυσμενέστερη θέση, έχοντας υποστεί εκτεταμένες απώλειες σε υποδομές και ηγετικά στελέχη, μετά από εβδομάδες στρατιωτικών πληγμάτων. Οι ανάγκες για ανασυγκρότηση και σταθεροποίηση ενισχύουν την πίεση για διπλωματική διέξοδο.
Σε περιφερειακό επίπεδο, η θέση της Τεχεράνης εμφανίζεται αποδυναμωμένη, με σχέσεις έντασης με γειτονικές χώρες του Κόλπου, ενώ ακόμη και χώρες που λειτουργούν ως διαμεσολαβητές διατηρούν παράλληλα δεσμούς με αντίπαλα στρατόπεδα.
Παρά τις δυσκολίες, οι διαπραγματεύσεις φαίνεται να συγκλίνουν σε βασικά ζητήματα. Υπάρχει σύγκλιση απόψεων για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ και την ανάγκη διασφάλισης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, ενώ στο πυρηνικό ζήτημα συζητείται η επιβολή μορατόριουμ στον εμπλουτισμό ουρανίου, με βασική διαφωνία τη διάρκεια εφαρμογής του.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν μια μακροχρόνια δέσμευση, ενώ το Ιράν προτείνει συντομότερο χρονικό ορίζοντα, γεγονός που αφήνει περιθώρια συμβιβασμού. Παράλληλα, εξετάζονται λύσεις υπό διεθνή εποπτεία για τη διαχείριση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου.
Ωστόσο, καθοριστικός παράγοντας παραμένει ο ρόλος του Ισραήλ, καθώς οι εξελίξεις στο μέτωπο του Λιβάνου και η στάση απέναντι στη Χεζμπολάχ ενδέχεται να επηρεάσουν την πορεία των συνομιλιών. Οι παράλληλες διαπραγματεύσεις και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δημιουργούν ένα σύνθετο περιβάλλον, στο οποίο η πρόοδος σε ένα πεδίο δεν διασφαλίζει σταθερότητα σε άλλο.
Σύμφωνα με την ανάλυση, τα βασικά εμπόδια για μια συμφωνία δεν εντοπίζονται πλέον σε τεχνικά ζητήματα, αλλά σε ζητήματα πολιτικού κύρους και διαπραγματευτικής ισορροπίας, καθώς καμία πλευρά δεν μπορεί να αποδεχθεί μια συμφωνία που δεν θα μπορεί να παρουσιάσει ως νίκη στο εσωτερικό της.
Για τον Ντόναλντ Τραμπ, η επίτευξη συμφωνίας συνδέεται και με τη σύγκριση με τη συμφωνία του 2015, την οποία είχε ακυρώσει, καθώς και με το ερώτημα για το πώς θα διαμορφωθεί το Ιράν μετά τον πόλεμο: μια χώρα αποδυναμωμένη αλλά ενδεχομένως πιο αποφασισμένη να ενισχύσει την αποτρεπτική της ισχύ.
Η συνολική εικόνα καταδεικνύει ότι, παρά τις αντιφάσεις και τις εντάσεις, μια διαπραγματευτική λύση εμφανίζεται πιο πιθανή από μια νέα γενικευμένη κλιμάκωση, με τις επόμενες ημέρες να θεωρούνται κρίσιμες για την έκβαση των επαφών.