Σοκαριστικές αποκαλύψεις έρχονται στο φως της δημοσιότητας από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών της Κένυας, σύμφωνα με τις οποίες περισσότεροι από 1.000 πολίτες της χώρας έχουν στρατολογηθεί παράνομα για να πολεμήσουν στο πλευρό των ρωσικών δυνάμεων στην Ουκρανία. Ο αριθμός αυτός ξεπερνά κάθε αρχική εκτίμηση, προκαλώντας πολιτική θύελλα στο Ναϊρόμπι.
Το «συνδικάτο» της στρατολόγησης και οι υποσχέσεις
Σύμφωνα με την έκθεση που παρουσιάστηκε στο κοινοβούλιο, πίσω από τη μεταφορά των Κενυατών κρύβεται ένα καλοκουρδισμένο δίκτυο εμπορίας ανθρώπων, στο οποίο συμμετείχαν επίορκοι κρατικοί υπάλληλοι, αξιωματούχοι της μετανάστευσης, ακόμα και προσωπικό διπλωματικών αποστολών.
Οι στρατολόγοι δελέαζαν πρώην στρατιωτικούς, αστυνομικούς αλλά και απελπισμένους ανέργους με υψηλές αμοιβές, υποσχόμενοι μηνιαίους μισθούς της τάξεως των 2.700 δολαρίων και μπόνους που άγγιζαν τα 9.300 δολάρια. Οι υποψήφιοι ταξίδευαν αρχικά με τουριστικές βίζες μέσω Τουρκίας και Εμιράτων, ενώ όταν οι έλεγχοι αυστηροποιήθηκαν, το δίκτυο χρησιμοποίησε εναλλακτικές διαδρομές μέσω Ουγκάντας και Νότιας Αφρικής.
Η διάψευση της Μόσχας και η σκληρή πραγματικότητα του μετώπου
Η ρωσική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι έσπευσε να αρνηθεί οποιαδήποτε εμπλοκή σε παράνομες ενέργειες, κάνοντας λόγο για «εθελοντική» κατάταξη ξένων υπηκόων, όπως επιτρέπει η ρωσική νομοθεσία. Ωστόσο, τα στοιχεία της έκθεσης δείχνουν μια ζοφερή εικόνα: μέχρι τον Φεβρουάριο του 2026, δεκάδες Κενυάτες βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή, πολλοί νοσηλεύονταν τραυματισμένοι, ενώ αρκετοί αγνοούνται μετά τις μάχες.
Διεθνείς αντιδράσεις και διπλωματικές πιέσεις
Η περίπτωση της Κένυας δεν είναι μεμονωμένη, καθώς η Ουκρανία υποστηρίζει ότι περίπου 1.400 Αφρικανοί από 30 διαφορετικές χώρες έχουν βρεθεί στο μέτωπο, συχνά πέφτοντας θύματα εξαπάτησης με την υπόσχεση εργασίας ως σωματοφύλακες.
Ήδη, η κυβέρνηση της Κένυας κατάφερε να διασώσει 27 πολίτες της που είχαν εγκλωβιστεί στη Ρωσία, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας προγραμματίζει επίσημη επίσκεψη στη Μόσχα τον επόμενο μήνα. Στόχος της επίσκεψης είναι η άσκηση πίεσης για τον τερματισμό αυτής της πρακτικής που έχει δημιουργήσει σοβαρές τριβές στις σχέσεις της Μόσχας με τις αφρικανικές πρωτεύουσες.