Έντονο προβληματισμό προκαλεί στην Ουάσινγκτον η στάση της κυβέρνησης του Λιβάνου απέναντι στη Χεζμπολάχ, καθώς η στρατηγική των «επαίνων» και της οικονομικής ενίσχυσης προς τον λιβανικό στρατό (LAF) δεν φαίνεται να αποδίδει τα αναμενόμενα καρπούς στον τομέα του αφοπλισμού.
Ενώ Αμερικανοί αξιωματούχοι, όπως ο διοικητής της CENTCOM Ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, εξήραν πρόσφατα την ανακάλυψη τούνελ της οργάνωσης από τον LAF, το κλίμα στις ΗΠΑ βαραίνει μετά την άρνηση της ηγεσίας του λιβανικού στρατού να χαρακτηρίσει τη Χεζμπολάχ ως «τρομοκρατική οργάνωση».
Το πρόβλημα έγκειται στην ιδιότυπη θρησκευτική και πολιτική δομή του Λιβάνου. Το σύστημα διαμοιρασμού της εξουσίας στη χώρα δίνει στη σιιτική κοινότητα —τη μεγαλύτερη πλέον πληθυσμιακή ομάδα— έναν καθοριστικό ρόλο, τον οποίο εκπροσωπούν σχεδόν αποκλειστικά η Χεζμπολάχ και το κίνημα Αμάλ. Με τη δημοτικότητα της Χεζμπολάχ μεταξύ των Σιιτών να αγγίζει το 85%, η κυβέρνηση της Βηρυτού φοβάται ότι οποιαδήποτε προσπάθεια βίαιου αφοπλισμού της θα πυροδοτούσε έναν νέο, καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο.
Η Χεζμπολάχ ως «κράτος εν κράτει»
Παρά τις σοβαρές στρατιωτικές απώλειες που υπέστη στον πρόσφατο πόλεμο με το Ισραήλ, η Χεζμπολάχ εκμεταλλεύεται την πολιτική της ασυλία για να ανασυγκροτηθεί. Ο Γενικός Γραμματέας της, Ναΐμ Κασέμ, παρουσιάζει τον οπλισμό της οργάνωσης ως «υπαρξιακή εγγύηση» για τους Σιίτες του Λιβάνου. Μάλιστα, η οργάνωση εμφανίζεται πλέον τόσο ενισχυμένη, ώστε απειλεί ανοιχτά με επέμβαση υπέρ του Ιράν σε περίπτωση αμερικανικής επίθεσης στην Τεχεράνη.
Η ανάγκη για σκληρότερη στάση της Ουάσινγκτον
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η Ουάσινγκτον δεν μπορεί να παραμένει δέσμια των εσωτερικών ισορροπιών του Λιβάνου, ειδικά από τη στιγμή που η Χεζμπολάχ θεωρεί διαχρονικά τις ΗΠΑ ως τον κύριο εχθρό της. Η αποσπασματική καταστροφή κάποιων εγκαταστάσεων ή τούνελ από τον λιβανικό στρατό δεν αρκεί για να ανακόψει τη δυναμική της οργάνωσης.
Η εισήγηση προς την αμερικανική κυβέρνηση είναι σαφής: η μελλοντική βοήθεια προς τον Λίβανο πρέπει να συνοδεύεται από αυστηρούς όρους. Αν η Βηρυτό δεν προχωρήσει στην επίσημη απαγόρευση και τον πλήρη αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, η Ουάσινγκτον κινδυνεύει να χρηματοδοτεί εκείνους που, υπό το πρόσχημα της σταθερότητας, διευκολύνουν την αναβίωση ενός εκ των πιο ορκισμένων αντιπάλων των αμερικανικών συμφερόντων στη Μέση Ανατολή.