Σημαντική, πλην όχι ολοκληρωτική, υποβάθμιση της αμυντικής ισχύος του Ιράν κατέδειξε η επιχείρηση «Επική Οργή», σύμφωνα με τα δεδομένα που συγκέντρωσε το Center for Strategic & International Studies (CSIS).
Αν και το καθεστώς της Τεχεράνης υπέστη καίρια πλήγματα, η στρατιωτική του δομή διατηρεί υπολογίσιμες δυνατότητες, ειδικά όσον αφορά τις υπόγειες εγκαταστάσεις που παραμένουν εκτός του πεδίου ορατότητας των δορυφόρων.
Καίρια πλήγματα στο ναυτικό και τη βιομηχανία
Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν την απώλεια σχεδόν του συνόλου του συμβατικού στόλου επιφανείας του Ιράν, ενώ η λειτουργία των στρατιωτικών ναυπηγείων και προβλητών έχει παραλύσει. Το γεγονός ότι βυθισμένα πλοία εμποδίζουν την πρόσβαση στα λιμάνια δημιουργεί ένα σοβαρό πρόβλημα εφοδιαστικής αλυσίδας, εμποδίζοντας την εισαγωγή υλικών που είναι απαραίτητα για την ανασυγκρότηση της χώρας.
Παράλληλα, επλήγησαν μονάδες παραγωγής πυραύλων Κρουζ και βαλλιστικών πυραύλων, καθώς και οι εξειδικευμένοι εκτοξευτές (TELs) που απαιτούνται για τη χρήση τους. Σημαντικές ζημιές καταγράφηκαν επίσης σε εργοστάσια παραγωγής κινητήρων για drones και σε άλλες εγκαταστάσεις οπλικών συστημάτων στην επιφάνεια του εδάφους.
Τα αποθέματα πυραύλων και drones
Η επιχείρηση είχε σαφώς μεγαλύτερο αντίκτυπο στον στόλο των μη επανδρωμένων αεροσκαφών παρά στο πυραυλικό οπλοστάσιο. Σύμφωνα με αμερικανικές εκτιμήσεις:
Πύραυλοι: Το Ιράν διατηρεί περίπου το 70% του προπολεμικού του αποθέματος.
Drones: Το απόθεμα έχει υποχωρήσει στο 40%, γεγονός που αντανακλά την εντατική χρήση τους στις χιλιάδες επιθέσεις που προηγήθηκαν.
Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι το Ιράν έχει υιοθετήσει στρατηγικές διασποράς της παραγωγής, με εργοστάσια που διαθέτουν εναλλακτικές εγκαταστάσεις, γεγονός που καθιστά δύσκολη την οριστική παύση της παραγωγής.
Το «αίνιγμα» των υπογείων υποδομών
Η πλήρης έκταση της ζημιάς παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό, καθώς ένα σημαντικό μέρος των ιρανικών δυνατοτήτων –κυρίως η αποθήκευση πυραύλων και το πυρηνικό πρόγραμμα– βρίσκεται σε βαθιά οχυρωμένες υπόγειες εγκαταστάσεις.
Η Τεχεράνη, έχοντας κάθε λόγο να αποκρύψει την πραγματική εικόνα, επιτρέπει στους αναλυτές να βλέπουν μόνο τις επιφανειακές καταστροφές, ενώ οι πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες που έχουν απομείνει στο υπέδαφος παραμένουν άγνωστες στη διεθνή κοινότητα.