Σε πεδίο σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης μετατρέπεται η σημερινή Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες, με τον Βίκτορ Ορμπάν να βρίσκεται για ακόμη μια φορά στο στόχαστρο των Ευρωπαίων ηγετών. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός, οχυρωμένος πίσω από την προεκλογική του στρατηγική ενόψει των κρίσιμων εκλογών της 12ης Απριλίου, συνεχίζει να μπλοκάρει το δάνειο-μαμούθ των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ που προορίζεται για την ενίσχυση του Κιέβου κατά τη διετία 2026-2027.
Το Κάιρο της ευρωπαϊκής διπλωματίας δυσκολεύεται να βρει κοινή γλώσσα με τη Βουδαπέστη, καθώς ο Ορμπάν έχει σκληρύνει τη στάση του, συνδέοντας άμεσα την οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία με την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας του. Το νέο του σύνθημα, «όχι πετρέλαιο, όχι χρήματα», αποτελεί μια σαφή προειδοποίηση: η Ουγγαρία δεν θα συναινέσει αν δεν αποκατασταθεί πλήρως η ροή ρωσικού πετρελαίου μέσω του αγωγού Ντρούζμπα, ο οποίος παραμένει εκτός λειτουργίας μετά από ρωσικά πλήγματα τον περασμένο Ιανουάριο. Παρά την προσφορά της ΕΕ για αποστολή τεχνικών εμπειρογνωμόνων και οικονομική στήριξη για την επισκευή του αγωγού, ο Ορμπάν απορρίπτει κάθε συμβιβασμό, κατηγορώντας το Κίεβο για σκόπιμες καθυστερήσεις.
Η επιμονή αυτή προκαλεί την έντονη αγανάκτηση των υπολοίπων κρατών-μελών, με την Εσθονία να θέτει ανοιχτά το ερώτημα γιατί η Ουγγαρία υπονομεύει συστηματικά την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Ωστόσο, πολλοί διπλωμάτες εκτιμούν ότι η στάση του Ορμπάν είναι καθαρά επικοινωνιακή, καθώς το κόμμα του, Fidesz, φαίνεται να υποχωρεί στις δημοσκοπήσεις. Χρησιμοποιώντας τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ως «σκιάχτρο» στις προεκλογικές του αφίσες, ο Ούγγρος ηγέτης επιχειρεί να συσπειρώσει το εσωτερικό του ακροατήριο παρουσιάζοντας την ΕΕ ως δύναμη που θέλει να σύρει τη χώρα στον πόλεμο.
Παρά το αδιέξοδο, οι Βρυξέλλες φαίνεται να διατηρούν μια σχετική ψυχραιμία. Καθώς η Ουκρανία διαθέτει επαρκείς πόρους για να καλύψει τις ανάγκες της μέχρι τον Μάιο, υπάρχει η ελπίδα ότι μετά τις ουγγρικές εκλογές, ο Ορμπάν —είτε ως νικητής είτε ως ηττημένος— θα εγκαταλείψει το βέτο, επιτρέποντας στην ΕΕ να προχωρήσει στην εκταμίευση της ζωτικής σημασίας βοήθειας.