Οι εικόνες με διαδηλωτές να αποκλείουν δρόμους και να καίνε λάστιχα σε πολλές πόλεις της Συρίας αποτυπώνουν την έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στη ραγδαία αύξηση των τιμών στα καύσιμα και το γενικότερο κύμα ακρίβειας που σαρώνει τη χώρα.
Οι κινητοποιήσεις ξέσπασαν μετά από μήνες παραπόνων για το κόστος ενέργειας και την αίσθηση ότι η καθημερινότητα των Συρίων δεν έχει βελτιωθεί ουσιαστικά από τον Δεκέμβριο του 2024, όταν έπεσε το καθεστώς του Μπασάρ αλ Άσαντ.
Η αφορμή για τις διαμαρτυρίες ήταν η απόφαση της κυβέρνησης να αυξήσει την τιμή του ντίζελ κατά 40%, της βενζίνης κατά τουλάχιστον 25% και του υγραερίου κατά 9%.
Το υπουργείο Ενέργειας υποστήριξε ότι τα μέτρα είναι προσωρινά και οφείλονται στις αναταράξεις στη διεθνή αγορά λόγω των πολεμικών συρράξεων στη Μέση Ανατολή και την Υεμένη. Ωστόσο, η ένταση των αντιδράσεων ανάγκασε το κοινοβούλιο να καλέσει τον αρμόδιο υπουργό για εξηγήσεις.
Όταν οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις ανέλαβαν την εξουσία, τερματίζοντας μια 50ετή οικογενειακή διακυβέρνηση και πάνω από μία δεκαετία πολέμου, οι προσδοκίες για οικονομική ανάκαμψη ήταν υψηλές. Η νέα κυβέρνηση, υπό τον πρόεδρο Αχμέντ αλ Σάραα, εστίασε τους πρώτους 21 μήνες στη διεθνή αναγνώριση και την άρση των κυρώσεων.
Σε αυτό το μέτωπο σημείωσε επιτυχία, καθώς οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες δυνάμεις ήραν τους οικονομικούς περιορισμούς, επιτρέποντας στη Συρία να επιστρέψει στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και να εξασφαλίσει κονδύλια από διεθνείς οργανισμούς.
Παρ' όλα αυτά, η οικονομική βελτίωση δεν έχει φτάσει ακόμη στα νοικοκυριά. Με το ποσοστό φτώχειας στη Συρία να αγγίζει το 90%, η κατακόρυφη αύξηση στο ντίζελ επηρεάζει άμεσα τις μεταφορές, τα τρόφιμα και τις βασικές υπηρεσίες, απειλώντας την καθημερινή επιβίωση των πολιτών.
Η χώρα παραμένει εξαρτημένη από τις εισαγωγές ενέργειας, καθώς η εγχώρια παραγωγή πετρελαίου (περίπου 102.000 βαρέλια την ημέρα) καλύπτει μόλις το ένα τρίτο των αναγκών της, ενώ οι τοπικές υποδομές διύλισης δεν επαρκούν.
Η άρση των κυρώσεων αφαίρεσε από την κυβέρνηση τη δικαιολογία ότι η φτώχεια οφείλεται αποκλειστικά σε εξωτερικούς παράγοντες. Πλέον, οι πολίτες —ακόμη και σε περιοχές που στήριξαν τη πολιτική αλλαγή— ζητούν άμεσα αποτελέσματα, με τους αναλυτές να επισημαίνουν ότι η υπομονή του κόσμου εξαντλείται επικίνδυνα.