Η πρόσφατη επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν απέτρεψε προσωρινά μία από τις πιο επικίνδυνες πολεμικές κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών στη Μέση Ανατολή, ωστόσο η περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων φαίνεται να παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητη.
Σύμφωνα με διπλωμάτες και διεθνείς αναλυτές, η Τεχεράνη εξέρχεται πολιτικά ενισχυμένη από την αντιπαράθεση, επιβεβαιώνοντας τη θέση της ως μια υπολογίσιμη και ανθεκτική δύναμη στην περιοχή.
Παρά το γεγονός ότι η Ισλαμική Δημοκρατία δέχθηκε σφοδρά πλήγματα κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής εκστρατείας που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου –χάνοντας μάλιστα τον Ανώτατο Ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και κορυφαία στελέχη του καθεστώτος– κατάφερε να διατηρήσει το πολιτικό της κατεστημένο και την επιρροή της.
Για την Ουάσινγκτον, η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια διέξοδο από μια δαπανηρή σύγκρουση, η οποία όμως απέτυχε να εκπληρώσει τους αντικειμενικούς της στόχους, όπως την πλήρη συνθηκολόγηση του Ιράν και την εξάλειψη του πυρηνικού και πυραυλικού του προγράμματος, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τα όρια της αμερικανικής στρατιωτικής επιβολής.
Το βαρύ τίμημα για τα κράτη του Κόλπου και οι ισραηλινοί προβληματισμοί
Στον αντίποδα, τα σουνιτικά αραβικά κράτη του Κόλπου αναδεικνύονται ως οι μεγάλοι χαμένοι αυτής της σύρραξης, καθώς βρέθηκαν στο επίκεντρο των οικονομικών και υποδομικών επιπτώσεων, βλέποντας τις ενεργειακές τους εγκαταστάσεις να πλήττονται και τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ να διαταράσσεται.
Η τροπή των γεγονότων κλόνισε βαθιά την εμπιστοσύνη αυτών των χωρών προς την προστασία που τους παρείχαν παραδοσιακά οι ΗΠΑ, αναγκάζοντας τους ηγέτες της περιοχής να αναθεωρήσουν τη στρατηγική τους και να ξεκινήσουν άμεσες διπλωματικές επαφές με την Τεχεράνη για την εξεύρεση κοινών τόπων ασφαλείας.
Έτσι, η περιφερειακή ατζέντα μετατοπίζεται πλέον από την ομαλοποίηση των αραβοϊσραηλινών σχέσεων στη σταθεροποίηση των σχέσεων Κόλπου και Ιράν, καθώς εδραιώνεται η πεποίθηση ότι η Τεχεράνη παραμένει ένας μόνιμος και ισχυρός παίκτης στην περιοχή.
Την ίδια στιγμή, έντονη είναι η δυσαρέσκεια και στο Τελ Αβίβ, με Ισραηλινούς αξιωματούχους να εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις για το περιεχόμενο του Μνημονίου Συνεργασίας. Το Ισραήλ φαίνεται να αιφνιδιάστηκε από τις γρήγορες κινήσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, καθώς η επερχόμενη συμφωνία δεν περιλαμβάνει τις πάγιες ισραηλινές απαιτήσεις για τον τερματισμό του εμπλουτισμού ουρανίου από το Ιράν.
Η κατάσταση αυτή οδήγησε ακόμα και σε δημόσιες απορρίψεις από ακροδεξιούς κυβερνητικούς θύλακες στο Ισραήλ, οι οποίοι δήλωσαν ότι η χώρα δεν δεσμεύεται από τους όρους της εκεχειρίας.
Συνολικά, οι ειδικοί εκτιμούν ότι το κείμενο που αναμένεται να υπογραφεί αποτελεί απλώς έναν μηχανισμό 60ήμερης παύσης των εχθροπραξιών που αγοράζει χρόνο, αφήνοντας τα μεγάλα και ακανθώδη ζητήματα της Μέσης Ανατολής εντελώς ανεπίλυτα.