Η σταδιακή εδραίωση της στρατιωτικής παρουσίας και επιρροής της Τουρκίας στη μετα-Άσαντ Συρία προκαλεί έντονο προβληματισμό στο Ισραήλ, σύμφωνα με ανάλυση του Τhe National Context,
Το Τελ Αβίβ παρακολουθεί με ανησυχία την πιθανή εγκατάσταση τουρκικών βάσεων και αντιαεροπορικών συστημάτων που θα μπορούσαν να περιορίσουν τη δράση της πολεμικής της αεροπορίας, προχωρώντας ήδη σε προειδοποιητικά πλήγματα κατά συριακών εγκαταστάσεων που προορίζονταν για χρήση από την Άγκυρα.
Η διπλωματική ισορροπία του Αλ-Σαράα
Μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ, ο νέος ηγέτης της χώρας, Άχμεντ αλ-Σαράα, επιχειρεί να ανασυγκροτήσει τις διαλυμένες ένοπλες δυνάμεις της Συρίας.
Προκειμένου να αποφύγει την πλήρη κηδεμονία από την Τουρκία —αντικαθιστώντας απλώς την παλιά εξάρτηση από τη Ρωσία— η Δαμασκός επιδιώκει πολυμερείς επαφές.
Καλλιεργεί σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία, τα κράτη του Κόλπου, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ενώ διατηρεί διαύλους και με τη Μόσχα. Ωστόσο, στην πράξη, η Τουρκία παραμένει ο βασικός της στρατιωτικός εταίρος.
Το αμυντικό αδιέξοδο και το τουρκικό πλεονέκτημα
Η προσπάθεια επανεξοπλισμού της Συρίας προσκρούει στη διεθνή έλλειψη αμυντικού υλικού. Με τη Ρωσία απορροφημένη στο μέτωπο της Ουκρανίας, την Ευρώπη να επενδύει στη δική της άμυνα και τις ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις στις παραδόσεις εξοπλισμών, οι επιλογές της Δαμασκού είναι περιορισμένες. Επιπλέον, το τεράστιο κόστος ανασυγκρότησης καθιστά τις δυτικές αγορές απλησίαστες.
Σε αυτό το τοπίο, η Τουρκία διαθέτει μοναδικά πλεονεκτήματα:
Γεωγραφική εγγύτητα & χαμηλότερο κόστος: Παρέχει προσβάσιμο και οικονομικό εξοπλισμό.
Καθετοποιημένη αμυντική βιομηχανία: Με περισσότερες από 4.500 εταιρείες, προσφέρει ολοκληρωμένο «αμυντικό οικοσύστημα» (από Drones και τηλεπικοινωνίες μέχρι εκπαίδευση και συντήρηση).
Θεσμική διείσδυση: Η συνεργασία έχει περάσει από το στάδιο της υποστήριξης ανταρτών στη θεσμική διασύνδεση των δύο κρατών, με αμυντικές συμφωνίες, φοίτηση Σύριων δοκίμων σε τουρκικές ακαδημίες και κοινές στρατιωτικές ασκήσεις.
Μακροπρόθεσμη δομική επιρροή
Αν και ο αλ-Σαράα επιδιώκει να διατηρήσει πολιτικές εναλλακτικές με άλλες περιφερειακές και διεθνείς δυνάμεις, η εξάρτηση της Συρίας από τα τουρκικά στρατιωτικά πρωτόκολλα, τις αλυσίδες εφοδιασμού και την τεχνική υποστήριξη καθιστά την Άγκυρα τον ρυθμιστικό παράγοντα στη ραχοκοκαλιά των νέων συριακών ενόπλων δυνάμεων.