Η απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να προχωρήσει σε συμφωνία με τη Μόσχα για την προμήθεια ρωσικού ντίζελ αποδεικνύεται, εκ των υστέρων, μια σοβαρή διπλωματική και οικονομική αστοχία.
Αντί να προσφέρει ουσιαστική ανακούφιση στους Αμερικανούς καταναλωτές ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, η κίνηση αυτή περιέπλεξε το νομικό πλαίσιο, περιόρισε τις αμυντικές δυνατότητες της Ουκρανίας και αποδυνάμωσε την πίεση που ασκούσαν οι ΗΠΑ στη Ρωσία.
Η νομική διάσταση και η Γενική Άδεια 135
Στις 9 Οκτωβρίου, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ εξέδωσε τη «Γενική Άδεια 135», επιτρέποντας τις συναλλαγές και τις εισαγωγές ρωσικού ντίζελ έως τον Απρίλιο του 2027.
Ωστόσο, η ενέργεια αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον αμερικανικό νόμο του 2022 (Ending Importation of Russian Oil Act), ο οποίος απαγορεύει τις εισαγωγές ρωσικής ενέργειας και θέτει αυστηρές προϋποθέσεις για την άρση τους, όπως η πλήρης αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων με τη σύμφωνη γνώμη του Κιέβου.
Παράλληλα, η απόφαση παραβιάζει την αρχή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών περί σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας, καθώς εξισώνει την επιτιθέμενη Ρωσία με την αμυνόμενη Ουκρανία, υπονομεύοντας την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων.