Το διάσημο βιβλίο του Ντόναλντ Τραμπ «Η Τέχνη της Συμφωνίας» (1987), σε συνδυασμό με το καταιγιστικό και συχνά επιθετικό στυλ των αναρτήσεών του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχει μετατραπεί σε αντικείμενο ενδελεχούς ανάλυσης από την Τεχεράνη.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της Wall Street Journal, οι Ιρανοί διπλωμάτες, θορυβημένοι από τον παρορμητικό χαρακτήρα του Αμερικανού Προέδρου, αναζήτησαν ακόμη και τη συμβολή ψυχολόγων προκειμένου να αποκρυπτογραφήσουν τη συμπεριφορά του και να προσαρμόσουν τη διαπραγματευτική τους στρατηγική.
Η στρατηγική των μεσολαβητών: «Κλείστε τα αφτιά στον δημόσιο θόρυβο»
Το παρασκήνιο των μακρών διπλωματικών επαφών δείχνει ότι οι δημόσιες παρεμβάσεις του Τραμπ προκαλούσαν διαρκή νευρικότητα. Οι μεσολαβητές βρέθηκαν σε ρόλο πυροσβέστη, προειδοποιώντας επανειλημμένα την Ουάσινγκτον ότι οι εμπρηστικές αναρτήσεις έθεταν σε σοβαρό κίνδυνο την επίτευξη συμφωνίας.
Παράλληλα, οι ίδιοι μεσολαβητές πίεζαν την ιρανική πλευρά να αγνοήσει τις δημόσιες απειλές και τις «κραυγές» στα social media, προτρέποντάς την να επικεντρωθεί αποκλειστικά και μόνο στις θέσεις που κατέθεταν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι πίσω από τις κλειστές πόρτες των συνομιλιών.
Ανθεκτικότητα στις απειλές και διπλωματικά κέρδη
Παρά το κλίμα πίεσης και τη σκληρή ρητορική του Λευκού Οίκου, η στρατηγική των δημόσιων απειλών δεν φαίνεται να απέδωσε τα αναμενόμενα για τις ΗΠΑ. Πολιτικοί αναλυτές και κύκλοι των διαπραγματεύσεων επισημαίνουν ότι το Ιράν δεν προχώρησε σε επιπλέον υποχωρήσεις εξαιτίας του εκφοβισμού.
Αντίθετα, η Τεχεράνη κατάφερε σε αρκετές περιπτώσεις να πάρει αυτό που ήθελε, εξασφαλίζοντας ευνοϊκές προβλέψεις στις τελικές συμφωνίες, καθώς και μικρότερες περιόδους εκεχειρίας.
Η πραγματικότητα στο τραπέζι της Ελβετίας
Πάντως, πίσω από τις αναλύσεις για το «ψυχογράφημα» του Αμερικανού Προέδρου, η επίσημη διπλωματία διατηρεί μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση. Πηγή με άμεση γνώση των κρίσιμων συνομιλιών που διεξήχθησαν στην Ελβετία διευκρίνισε ότι η ιρανική διαπραγματευτική ομάδα δεν περιλάμβανε τελικά ψυχολόγους στη σύνθεσή της.
Όπως σημειώνεται, η Τεχεράνη επέλεξε να μην αναλωθεί σε ψυχολογικές εικασίες γύρω από τα κίνητρα του Τραμπ, προτιμώντας να κινηθεί με βάση τα δεδομένα της παραδοσιακής διπλωματικής σκακιέρας.