Σε μια κρίσιμη καμπή εισέρχεται η κρίση στη Μέση Ανατολή, καθώς η Τεχεράνη επιβεβαίωσε πως έλαβε την απάντηση της Ουάσινγκτον στην ειρηνευτική της πρόταση μέσω του Πακιστάν. Παρά την ανταλλαγή εγγράφων, το κλίμα παραμένει εκρηκτικό, με το Ιράν να ξεκαθαρίζει πως στην παρούσα φάση δεν διεξάγονται διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται αμέσως μετά τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εξέφρασε την απαισιοδοξία του για την επίτευξη συμφωνίας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επανέναρξης των εχθροπραξιών με το επιχείρημα ότι το ιρανικό καθεστώς δεν έχει πληρώσει ακόμη το απαραίτητο τίμημα.
Από την πλευρά τους, οι Φρουροί της Επανάστασης προειδοποίησαν τον Αμερικανό Πρόεδρο πως τα περιθώρια στενεύουν, καλώντας τον να επιλέξει ανάμεσα σε μια μη υλοποιήσιμη στρατιωτική επιχείρηση και μια συμφωνία που ο ίδιος θα θεωρούσε κακή.
Το ιρανικό σχέδιο, που αποκαλύφθηκε από το Al Jazeera, προτείνει μια ταχεία επίλυση της σύγκρουσης εντός 30 ημερών μέσω τριών διακριτών φάσεων. Η πρώτη φάση στοχεύει στην αποσυμφόρηση της παγκόσμιας ενεργειακής αγοράς με το σταδιακό άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και την άρση της αμερικανικής πολιορκίας στα ιρανικά λιμάνια.
Η δεύτερη φάση αγγίζει το ευαίσθητο ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος, με την Τεχεράνη να προτείνει επιστροφή σε χαμηλά επίπεδα εμπλουτισμού ουρανίου, αρνούμενη όμως κατηγορηματικά την αποσυναρμολόγηση των υποδομών της.
Η τρίτη και πλέον φιλόδοξη φάση προβλέπει τη δημιουργία ενός περιφερειακού συστήματος ασφάλειας που θα περιλαμβάνει αραβικές χώρες και εγγυήσεις μη επιθετικότητας, ακόμα και προς το Ισραήλ, με αντάλλαγμα την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή, την καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων και την άρση των κυρώσεων.
Παρά τη συγκεκριμένη δομή της πρότασης, οι αναλυτές εμφανίζονται διχασμένοι για τις πιθανότητες επιτυχίας. Ενώ παρατηρείται μια μικρή μετατόπιση στις θέσεις της Τεχεράνης όσον αφορά τον ναυτικό αποκλεισμό, τα θεμελιώδη ζητήματα του πυρηνικού εμπλουτισμού παραμένουν αγεφύρωτα, με την Ουάσινγκτον να επιμένει στην πλήρη παράδοση των πυρηνικών ικανοτήτων του Ιράν. Πέρα από τις τεχνικές διαφορές, το μεγαλύτερο εμπόδιο φαίνεται να είναι η βαθιά δυσπιστία μεταξύ των δύο πλευρών.
Όπως επισημαίνουν ειδικοί, η Τεχεράνη παραμένει διστακτική να προχωρήσει σε ουσιαστικό διάλογο όσο τα Στενά του Ορμούζ τελούν υπό αμερικανικό έλεγχο, την ώρα που ο Λευκός Οίκος χρησιμοποιεί την οικονομική και στρατιωτική πίεση ως το μοναδικό μέσο για την επίτευξη των στόχων του.