Πριν από περίπου είκοσι χρόνια, ο τότε ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, είχε εκδώσει θρησκευτικό διάταγμα (φετφά) κατά της απόκτησης πυρηνικών όπλων.
Το διάταγμα αυτό αποτελούσε το βασικό επιχείρημα της Τεχεράνης ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα είχε αποκλειστικά ειρηνικό χαρακτήρα, παρά τις εντάσεις που προκαλούσε στη Δύση ο συνεχιζόμενος εμπλουτισμός ουρανίου.
Σήμερα, ωστόσο, υπό το βάρος των πολεμικών συγκρούσεων, το κλίμα στην ιρανική πρωτεύουσα αλλάζει άρδην. Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, όλο και περισσότεροι σκληροπυρηνικοί πολιτικοί, βουλευτές και αναλυτές πιέζουν ανοιχτά την ηγεσία να αποχωρήσει από τη διεθνή Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων και να προχωρήσει στην ανάπτυξη ατομικού οπλοστασίου.
Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση του πολιτικού ακτιβιστή Νταβούντ Μοδαρρεσιάν, ο οποίος υποστήριξε ότι οι πρόσφατες στρατιωτικές εξελίξεις καθιστούν την απόκτηση πυρηνικής αποτροπής υπαρξιακή αναγκαιότητα για τη χώρα.
Η δημόσια αυτή συζήτηση συνιστά μια πρωτοφανή μεταβολή για το ιρανικό καθεστώς, καθώς στο παρελθόν οποιαδήποτε απόκλιση από τη γραμμή του ανώτατου ηγέτη θεωρούνταν ευθεία αμφισβήτηση της εξουσίας του.
Ωστόσο, η απώλεια του Χαμενεΐ στα τέλη Φεβρουαρίου φαίνεται πως ανέτρεψε τα δεδομένα. Ο διάδοχος και γιος του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, δεν έχει ανοίξει ακόμη τα χαρτιά του σχετικά με το αν θα διατηρήσει τη θρησκευτική απαγόρευση του πατέρα του, αφήνοντας έτσι ελεύθερο πεδίο στους ιδεολόγους της σκληρής γραμμής να προωθήσουν τις θέσεις τους.
Οι υπέρμαχοι της πυρηνικής επιλογής επικαλούνται συχνά το παράδειγμα της Βόρειας Κορέας, υποστηρίζοντας ότι το ατομικό της οπλοστάσιο λειτούργησε ως αποτελεσματική ασπίδα απέναντι σε εξωτερικές επεμβάσεις.
Παράγοντες που πρόσκεινται στο καθεστώς επισημαίνουν ότι μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ, η υποστήριξη για την κατασκευή βόμβας εντός των κυβερνητικών κύκλων εκτινάχθηκε, καθώς η αναμέτρηση με τις ΗΠΑ αντιμετωπίζεται πλέον από πολλούς ως μάχη επιβίωσης για το ίδιο το σύστημα.