Η γεωπολιτική κρίση στη Μέση Ανατολή μεταφράζεται σε μια πρωτοφανή οικονομική τραγωδία για την κοινωνία του Ιράν, καθώς εκατομμύρια πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με την ανεργία και την εξαθλίωση.
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN και στοιχεία του ΟΗΕ (UNDP), η σύγκρουση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ απειλεί να οδηγήσει έως και 4,1 εκατομμύρια ανθρώπους κάτω από το όριο της φτώχειας, επιδεινώνοντας μια οικονομία που ήδη νοσούσε από τον πληθωρισμό, τη διαφθορά και τις διεθνείς κυρώσεις.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος της καταστροφής, με τον ετήσιο πληθωρισμό να εκτινάσσεται στο 72% τον Μάρτιο, εκμηδενίζοντας την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. Παράλληλα, περισσότερες από δύο εκατομμύρια θέσεις εργασίας έχουν χαθεί, είτε άμεσα λόγω των καταστροφών σε 23.000 επιχειρήσεις και εργοστάσια, είτε έμμεσα λόγω της κατάρρευσης της ζήτησης και των σοβαρών ελλείψεων σε πρώτες ύλες.
Οι αεροπορικές επιδρομές σε πετροχημικά συγκροτήματα άφησαν χιλιάδες εργαζόμενους χωρίς εισόδημα, ενώ η έλλειψη χάλυβα και υλικών συσκευασίας οδήγησε σε μαζικές απολύσεις σε κλωστοϋφαντουργίες, γαλακτοβιομηχανίες και κατασκευαστικές εταιρείες.
Η κρίση δεν περιορίζεται στην παραγωγή, αλλά σαρώνει και τον τομέα των υπηρεσιών αλλά και την ψηφιακή οικονομία. Η ξαφνική ακύρωση πτήσεων άφησε μετέωρο το προσωπικό αεροπορικών εταιρειών, ενώ οι περιορισμοί στο διαδίκτυο «γονάτισαν» τις εταιρείες ηλεκτρονικού εμπορίου και τις γυναίκες που εργάζονταν από το σπίτι.
Οι αιτήσεις για επίδομα ανεργίας τριπλασιάστηκαν μέσα σε μόλις δύο μήνες, ασκώντας ασφυκτική πίεση στα ήδη επιβαρυμένα κρατικά ταμεία και στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
Στο εσωτερικό της χώρας, η δυσαρέσκεια για τους κυβερνητικούς χειρισμούς εντείνεται καθημερινά. Εκπρόσωποι του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Τεχεράνης επικρίνουν την απόφαση για μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων την ώρα που ο ιδιωτικός τομέας καταρρέει, ενώ ο Τύπος προειδοποιεί για την ανάγκη λήψης ακραίων μέτρων «οικονομίας πολέμου».
Παρά τις υποσχέσεις της κυβέρνησης για επέκταση των επιδομάτων στους πιο ευάλωτους, η αβεβαιότητα και ο φόβος για νέες κοινωνικές εκρήξεις κυριαρχούν σε ολόκληρη τη χώρα.