Μετά από δέκα ημέρες σφοδρών συγκρούσεων, η επιχείρηση κατά του Ιράν εισέρχεται σε μια κρίσιμη φάση. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο πρόωρου τερματισμού της σύγκρουσης, αναθεωρώντας την αρχική εκτίμηση για διάρκεια τεσσάρων έως πέντε εβδομάδων.
Η στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ καλείται πλέον να απαντήσει σε ένα κρίσιμο αναλυτικό ερώτημα: Πότε η συνέχιση των πληγμάτων παύει να προσφέρει στρατηγικά οφέλη και μετατρέπεται σε «φθίνουσα απόδοση»;
Τα μέχρι τώρα επιτεύγματα: Ένα καθεστώς υπό κατάρρευση
Τα αποτελέσματα των πρώτων 240 ωρών είναι εντυπωσιακά:
Αποκεφαλισμός της ηγεσίας: Ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ, ο αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης και πάνω από 50 ανώτατα στελέχη έχουν εξουδετερωθεί.
Καταστροφή πυραυλικού οπλοστασίου: Το 75% των εκτοξευτών πυραύλων είναι εκτός λειτουργίας, ενώ πάνω από 1.000 πύραυλοι έχουν καταστραφεί ή χρησιμοποιηθεί.
Παράλυση υποδομών: Τα κέντρα διοίκησης και ελέγχου σε όλη την επικράτεια έχουν ισοπεδωθεί, προκαλώντας τεράστια πλήγματα στις αεροπορικές και πυραυλικές δυνάμεις του Ιράν.
Η αναλυτική «καμπύλη» του Ζαμίρ Όπως είχε αναλύσει ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου, Αντιστράτηγος Εγιάλ Ζαμίρ, κάθε επιχείρηση ακολουθεί μια καμπύλη: στην αρχή, κάθε πλήγμα επιφέρει μέγιστο αποτέλεσμα, καθώς στοχεύει τα πιο κρίσιμα σημεία. Μετά το « peak », η επίδραση των επιθέσεων μειώνεται δραματικά, καθώς οι στόχοι γίνονται δευτερεύοντες ή δυσκολότεροι στον εντοπισμό τους. Το ερώτημα για το Ισραήλ είναι αν έχει ήδη διαβεί αυτό το κατώφλι.
Το κόστος της παράτασης: Ο κίνδυνος του «ατέρμονου» πολέμου
Η συνέχιση του πολέμου ενέχει κινδύνους που γίνονται καθημερινά πιο ορατοί:
Ανθρώπινο κόστος: Παρά τις επιτυχίες, το Ιράν συνεχίζει να εκτοξεύει πύραυλους, προκαλώντας απώλειες και καθηλώνοντας την ισραηλινή κοινωνία στα καταφύγια.
Οικονομική αστάθεια: Η παράταση της σύγκρουσης τροφοδοτεί την παγκόσμια ενεργειακή κρίση. Οι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι αν η κρίση στις τιμές του πετρελαίου δεν επιλυθεί άμεσα με τον τερματισμό του πολέμου, οι επιπτώσεις θα είναι μόνιμες και μη αναστρέψιμες.
Απώλεια δημοφιλίας: Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, η υποστήριξη για τον πόλεμο φθίνει, ενώ η διεθνής απομόνωση λόγω αντισημιτικών τάσεων αυξάνεται.
Η στρατηγική του «τυφλού» διαδόχου και το αδιέξοδο της ανατροπής
Αν και οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ελπίζουν ότι ο συνδυασμός των πληγμάτων και των εσωτερικών ταραχών θα οδηγήσει σε κατάρρευση του καθεστώτος, η ιστορία του Ιράν δείχνει ότι οι χιλιάδες νεκροί μαχητές είναι ένα «σταγόνα στον ωκεανό» για έναν στρατό 400.000 ατόμων.
Ο τερματισμός του πολέμου παραμένει μια απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ. Το Ισραήλ, ωστόσο, πιέζει για μερικές επιπλέον ημέρες ώστε να φτάσει το ποσοστό καταστροφής των εκτοξευτών πυραύλων από το 80% στο 95%.
Η στρατηγική αυτή βασίζεται στο ότι το Ιράν πρέπει να βγει από τον πόλεμο «ακρωτηριασμένο» στρατιωτικά, ώστε να μην έχει το ηθικό ή τα μέσα να ανακάμψει σύντομα. Η ισορροπία μεταξύ της εξασφάλισης των νικών και της αποφυγής ενός «πολέμου της φθοράς» αποτελεί την πιο δύσκολη εξίσωση που καλούνται να λύσουν οι επιτελείς στην Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ.