Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, εμφανίζεται αποφασισμένος να επιτύχει τον τερματισμό της σύγκρουσης με το Ιράν, σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο χώρας του Κόλπου, ο οποίος εκτιμά ότι η Ουάσινγκτον ενδέχεται να επιδείξει μεγαλύτερη ευελιξία στις διαπραγματεύσεις.
Όπως ανέφερε η ίδια πηγή μιλώντας στο Politico, ο Αμερικανός πρόεδρος είναι διατεθειμένος να προχωρήσει σε περισσότερους συμβιβασμούς, καθώς επιδιώκει την ταχεία ολοκλήρωση μιας συμφωνίας, ενώ παράλληλα επισημαίνεται ότι αντιμετωπίζει δυσκολίες, καθώς η Τεχεράνη δεν φαίνεται έως τώρα πρόθυμη να αποδεχθεί τους όρους που θα του επέτρεπαν να εμφανιστεί πολιτικά ενισχυμένος.
Την περασμένη εβδομάδα, ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τις ισραηλινές επιχειρήσεις στον νότιο Λίβανο ως «ξεχωριστή αψιμαχία», τονίζοντας ότι η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με το Ιράν δεν περιλαμβάνει τη Βηρυτό. Η διαφοροποίηση αυτή αποτέλεσε ένα από τα βασικά σημεία τριβής μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, οδηγώντας σε προσωρινή κατάρρευση των συνομιλιών στο Ισλαμαμπάντ το προηγούμενο Σαββατοκύριακο.
Ωστόσο, οι επαφές συνεχίζονται σε παρασκηνιακό επίπεδο, με ενδείξεις ότι οι διαπραγματεύσεις ενδέχεται να επανεκκινήσουν άμεσα. Ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέου γύρου συνομιλιών ακόμη και εντός του Σαββατοκύριακου.
Κεντρικό σημείο αντιπαράθεσης παραμένει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, και ειδικότερα το ζήτημα του εμπλουτισμού ουρανίου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν την πλήρη αναστολή της διαδικασίας για διάστημα έως και 20 ετών, ενώ η ιρανική πλευρά αντιπροτείνει πολύ μικρότερο χρονικό ορίζοντα, έως πέντε έτη, επιμένοντας ότι το πρόγραμμά της έχει αποκλειστικά ειρηνικό χαρακτήρα.
Παρά τις αναφορές περί «τελικής πρότασης» από την αμερικανική πλευρά, οι διαβουλεύσεις παραμένουν ανοιχτές. Ο Ντόναλντ Τραμπ, σε πρόσφατες δηλώσεις του, φάνηκε να απορρίπτει ρητά μόνο το ενδεχόμενο απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ιράν, χωρίς να αποκλείει κατηγορηματικά τη δυνατότητα εμπλουτισμού ουρανίου στο μέλλον.
Την ίδια στιγμή, η απόφαση της Ουάσινγκτον να προχωρήσει σε αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ ερμηνεύεται ως κίνηση πίεσης προς την Τεχεράνη, με στόχο την επιστροφή της στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η εξέλιξη αυτή, ωστόσο, επιβαρύνει περαιτέρω την ήδη τεταμένη κατάσταση στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα και στην αγορά ενέργειας.
Σύμφωνα με αναλυτές, η στρατηγική αυτή αποσκοπεί στο να καταστήσει σαφές προς το Ιράν ότι η αμερικανική πλευρά διαθέτει εναλλακτικά μέσα πίεσης και ότι η καθυστέρηση των συνομιλιών δεν θα οδηγήσει απαραίτητα σε ευνοϊκότερη συμφωνία για την Τεχεράνη.