Σε μια στρατηγική κίνηση απεγκλωβισμού από τη γεωπολιτική αστάθεια της Μέσης Ανατολής, οι χώρες του Κόλπου εξετάζουν τη δημιουργία ενός εκτεταμένου δικτύου αγωγών που θα παρακάμπτει το κρίσιμο σημείο συμφόρησης των Στενών του Ορμούζ.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, η ανάγκη για ασφαλή εξαγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου ωθεί την περιοχή προς δαπανηρά και πολιτικά σύνθετα έργα υποδομής, τα οποία πλέον θεωρούνται ως η μόνη «ασπίδα» απέναντι στις συνεχιζόμενες αναταράξεις.
Η τρέχουσα πολεμική σύρραξη στο Ιράν ανέδειξε την αξία του υφιστάμενου αγωγού Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος διασχίζει 1.200 χιλιόμετρα για να μεταφέρει επτά εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως στην Ερυθρά Θάλασσα.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Aramco, Αμίν Νάσερ, επιβεβαίωσε ότι αυτή είναι η κύρια οδός εξαγωγής στην παρούσα φάση, ενώ το Ριάντ μελετά ήδη την επέκταση της χωρητικότητάς του ή τη χάραξη νέων διαδρομών που θα αποφεύγουν εντελώς τα ιρανικά χωρικά ύδατα.
Η στάση των χωρών της περιοχής φαίνεται να μετατοπίζεται από τους θεωρητικούς σχεδιασμούς στην επιχειρησιακή δράση, με τους αναλυτές να κάνουν λόγο για ένα «πλέγμα διαδρόμων» που θα μπορούσε να μεταφέρει όχι μόνο ενέργεια, αλλά και ένα ευρύ φάσμα αγαθών.
Στο τραπέζι επανέρχεται και ο φιλόδοξος διάδρομος IMEC που συνδέει την Ινδία με την Ευρώπη μέσω του Κόλπου, παρά τις πολιτικές δυσκολίες που παρουσιάζει η σύνδεση με το λιμάνι της Χάιφα στο Ισραήλ.
Παράλληλα, στελέχη της βιομηχανίας και κατασκευαστικοί κολοσσοί της περιοχής αναφέρουν έντονο ενδιαφέρον για νέες σιδηροδρομικές και σωληνωτές συνδέσεις προς τη Μεσόγειο, είτε μέσω Ισραήλ είτε μέσω Αιγύπτου.
Κοινή πεποίθηση των δυνάμεων του Κόλπου είναι ότι ο έλεγχος της εμπορικής τους τύχης απαιτεί υποδομές στην ξηρά που θα εξαλείψουν την εξάρτηση από τα θαλάσσια περάσματα, δημιουργώντας μια νέα πραγματικότητα στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη.