Η θάλασσα αναδεικνύεται στο πιο επικίνδυνο πεδίο της αντιπαράθεσης ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν, καθώς η Ουάσινγκτον ενισχύει θεαματικά τη ναυτική της παρουσία ανοικτά των ιρανικών ακτών. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα αναφερθεί στη συγκέντρωση ισχυρών αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή, με την ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln να λαμβάνει θέση μάχης, ενώ η Τεχεράνη απαντά θέτοντας το ναυτικό της σε ύψιστο επίπεδο συναγερμού.
Παρά τη σαφή τεχνολογική και αριθμητική υπεροχή των ΗΠΑ, στρατιωτικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η γεωγραφία του Περσικού Κόλπου προσφέρει στο Ιράν σημαντικά πλεονεκτήματα. Όπως επισημαίνει ο Ντάνι Σιτρίνοβιτς του Ινστιτούτου Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS), η παρούσα κρίση ενδέχεται να δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο στη θαλάσσια διάσταση, περισσότερο από κάθε προηγούμενη σύγκρουση, με το Ιράν να προετοιμάζεται να πλήξει αμερικανικά πλοία από χερσαίες βάσεις στα στενά νερά της περιοχής.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η κύρια απειλή για τον αμερικανικό στόλο δεν προέρχεται τόσο από το ίδιο το ιρανικό ναυτικό, το οποίο υστερεί σε ισχύ, όσο από το εκτεταμένο ιρανικό έδαφος. Η Τεχεράνη διαθέτει σημαντικό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλης εμβέλειας, σχεδιασμένων για την προσβολή κινούμενων ναυτικών στόχων. Εκτοξευόμενα από την ασφάλεια μιας ακτογραμμής μήκους περίπου 3.000 χιλιομέτρων, τα μέσα αυτά μπορούν να αναγκάσουν τον αμερικανικό στόλο να επιχειρεί σε μεγαλύτερη απόσταση, δυσχεραίνοντας τις αεροπορικές επιχειρήσεις και την αντιπυραυλική άμυνα.
Παράλληλα, το Ιράν στηρίζεται σε επίλεκτες μονάδες ναυτικών καταδρομών, εξειδικευμένες στον ασύμμετρο πόλεμο. Η εμπειρία του 2019, όταν η Τεχεράνη κατηγορήθηκε ότι χρησιμοποίησε δύτες για την τοποθέτηση ναρκών σε εμπορικά δεξαμενόπλοια, θεωρείται ενδεικτική των μεθόδων που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε μια γενικευμένη σύγκρουση. Αντί για άμεσες αναμετρήσεις, το ιρανικό ναυτικό αναμένεται να επιλέξει τακτικές αιφνιδιασμού, αξιοποιώντας τα πυκνά και περιορισμένα ύδατα του Κόλπου.
Το ισχυρότερο χαρτί της Τεχεράνης παραμένει η απειλή κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ. Όπως εξηγεί ο Σιτρίνοβιτς, το Ιράν έχει τη δυνατότητα να ναρκοθετήσει το πέρασμα ή να το φράξει με βυθισμένα πλοία, διακόπτοντας τη ροή της παγκόσμιας ενέργειας. Η προοπτική ενός παγκόσμιου οικονομικού σοκ λειτουργεί ως βασικό αποτρεπτικό εργαλείο απέναντι σε μια παρατεταμένη αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία.
Από την άλλη πλευρά, η παρουσία του USS Abraham Lincoln φέρνει στην περιοχή τεράστια ισχύ πυρός. Το αεροπλανοφόρο, με πλήρωμα 5.500 ατόμων και έως 90 αεροσκάφη, συνοδεύεται από καταδρομικά και αντιτορπιλικά που συγκροτούν πολυεπίπεδη ασπίδα άμυνας. Ωστόσο, η εγγύτητα των ιρανικών ακτών μειώνει δραστικά τον χρόνο αντίδρασης απέναντι σε πυραυλικές απειλές από ξηράς, καθιστώντας ανοιχτό το ερώτημα κατά πόσο ο αμερικανικός στόλος μπορεί να εξουδετερώσει εγκαίρως τις ιρανικές δυνατότητες πριν αυτές τεθούν σε εφαρμογή.