Σε μια υγειονομική οδύσσεια δίχως τέλος εξελίσσεται η προσπάθεια περιορισμού της νέας επιδημίας Έμπολα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, καθώς η παντελής έλλειψη βασικών υποδομών ακυρώνει τις προσπάθειες των οργανώσεων αρωγής.
Όπως καταγγέλλουν υγειονομικοί με γνώση της κατάστασης, στην επαρχία Ιτούρι, που αποτελεί το επίκεντρο της κρίσης, δεν υπάρχουν κατάλληλα εργαστήρια, με αποτέλεσμα τα ύποπτα δείγματα να πρέπει να μεταφέρονται 1.700 χιλιόμετρα μακριά, μέχρι την πρωτεύουσα Κινσάσα, για να αναλυθούν.
Μέχρι στιγμής, οι αρχές της χώρας κάνουν λόγο για περίπου 930 ύποπτα κρούσματα και 220 θανάτους, αριθμοί που θεωρούνται βέβαιο ότι υπολείπονται των πραγματικών, εξαιτίας των εξαιρετικά περιορισμένων δυνατοτήτων διενέργειας τεστ.
Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι δεν υπάρχει rapid test για το συγκεκριμένο στέλεχος του ιού (Bundibugyo) που προκάλεσε το ξέσπασμα. Έτσι, οι ασθενείς που εμφανίζουν βαριά συμπτώματα, όπως υψηλό πυρετό, εμετούς και διάρροιες, νοσηλεύονται στα τυφλά, λαμβάνοντας παράλληλα θεραπείες για ελονοσία και άλλες ασθένειες μέχρι να βγει η επίσημη διάγνωση.
Την ίδια ώρα, τα τοπικά κέντρα υγείας ξεμένουν από προστατευτικό εξοπλισμό, μετατρέποντας τους ίδιους τους γιατρούς και νοσηλευτές σε θύματα του ιού, ενώ η μεταφορά ιατρικών εφοδίων είναι σχεδόν αδύνατη. Το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας της επαρχίας παραμένει κλειστό, η χερσαία μεταφορά διαρκεί τρεις ημέρες μέσα από εδάφη που ελέγχουν ένοπλοι αντάρτες, ενώ και οι εναλλακτικές δίοδοι έχουν αποκλειστεί μετά το κλείσιμο των συνόρων από τη γειτονική Ρουάντα.
Αυτή η 17η επιδημία Έμπολα στην ιστορία της χώρας χαρακτηρίζεται «πρωτοφανής» από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα λόγω της τρομακτικής ταχύτητας εξάπλωσής της. Ξεκίνησε από την απομακρυσμένη και σπαρασσόμενη από τη βία πόλη Μονγκμπουάλου, όπου ήδη καταγράφονται εκατοντάδες μολύνσεις, και μέσα σε λίγες ημέρες επεκτάθηκε σε δύο γειτονικές επαρχίες, φτάνοντας μέχρι και την Ουγκάντα.
Η ιχνηλάτηση των ειδικών αποκάλυψε μάλιστα μια τραγική λεπτομέρεια για την απαρχή της τραγωδίας: το πρώτο θύμα πέθανε στην πόλη Μπούνια και η οικογένειά του μετέφερε τη σορό οδικώς προς τη Μονγκμπουάλου.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού στο κατεστραμμένο οδικό δίκτυο, το φέρετρο έσπασε και οι συγγενείς, αρνούμενοι να θάψουν τον άνθρωπό τους σε αυτή την κατάσταση, ήρθαν σε άμεση επαφή με το μολυσμένο σώμα για να το μεταφέρουν σε νέο φέρετρο, πυροδοτώντας άθελά τους την αλυσίδα της θανατηφόρας μετάδοσης.