Η άλλοτε στενή συμμαχία ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δοκιμάζεται πλέον ανοιχτά, με την αντιπαλότητα των δύο περιφερειακών δυνάμεων να εκδηλώνεται δημόσια, κυρίως στο μέτωπο της Υεμένης. Οι αποκλίσεις που είχαν αρχίσει να διαφαίνονται τα προηγούμενα χρόνια –από το Σουδάν και το Κέρας της Αφρικής έως τον οικονομικό ανταγωνισμό– φαίνεται πλέον να οδηγούν σε ξεκάθαρη σύγκρουση συμφερόντων.
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι δύο ισχυροί άνδρες των πετρελαιοπαραγωγικών κρατών, ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν (MbS) και ο πρόεδρος των ΗΑΕ Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ αλ Ναχιάν (MbZ). Αν και στο παρελθόν η προσωπική τους σχέση θεωρούνταν ο πυρήνας της διμερούς συνεργασίας, οι διαφορετικές φιλοδοξίες και στρατηγικές επιλογές οδήγησαν σταδιακά σε απομάκρυνση.
Σύμφωνα με αναλυτές, το Ριάντ αντιμετωπίζει με καχυποψία τους ελιγμούς του Αμπού Ντάμπι, κατηγορώντας το ότι αποσταθεροποιεί χώρες όπως η Υεμένη και το Σουδάν, στηρίζοντας αντίπαλες παρατάξεις. Παράλληλα, οι δύο πλευρές διαφωνούν έντονα για τον ρόλο των Αδελφών Μουσουλμάνων, με τα Εμιράτα να υιοθετούν πολύ σκληρότερη στάση από τη Σαουδική Αραβία.
Η ένταση κορυφώθηκε στην Υεμένη, όταν το Ριάντ κατηγόρησε τα ΗΑΕ για «επικίνδυνες ενέργειες» λόγω της στήριξής τους στο αυτονομιστικό Συμβούλιο Μετάβασης του Νότου. Μάλιστα, ο σαουδαραβικός συνασπισμός προχώρησε σε βομβαρδισμό φορτίου όπλων που φέρεται να προοριζόταν για δυνάμεις του κινήματος. Πρόκειται για την πρώτη φορά που οι διαφωνίες των δύο χωρών εκδηλώνονται τόσο δημόσια και με τέτοια ένταση, παρά το γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα πολεμούσαν από κοινού τους αντάρτες Χούθι.
Παράλληλα, στο Σουδάν οι δύο χώρες στηρίζουν αντίπαλα στρατόπεδα, με τα ΗΑΕ να κατηγορούνται ότι ενισχύουν παραστρατιωτικές δυνάμεις και τη Σαουδική Αραβία να στηρίζει τον τακτικό στρατό. Η αντιπαράθεση επεκτείνεται και στο Κέρας της Αφρικής, όπου τα Εμιράτα έχουν αναπτύξει στρατιωτική και πολιτική παρουσία, ενώ το Ριάντ στηρίζει διαφορετικούς συμμάχους στην περιοχή.
Την ίδια στιγμή, ο ανταγωνισμός μεταφέρεται και στο οικονομικό πεδίο. Μετά τη σύγκρουση για τις ποσοστώσεις στον ΟΠΕΚ, οι δύο χώρες επιταχύνουν τις προσπάθειες διαφοροποίησης των οικονομιών τους, με τη Σαουδική Αραβία να επιχειρεί να προσελκύσει πολυεθνικές εταιρείες και να αναδειχθεί σε περιφερειακό κόμβο, αμφισβητώντας ευθέως την κυριαρχία του Ντουμπάι. Η δημιουργία νέων αεροπορικών και τουριστικών υποδομών, αλλά και οι διακριτικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, υπογραμμίζουν ότι ο ανταγωνισμός των δύο άλλοτε συμμάχων αποκτά πλέον πολυεπίπεδο χαρακτήρα.