Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις και η πολιτική ηγεσία της χώρας επιχειρούν να κρατήσουν χαμηλό προφίλ απέναντι στην κρίση που προκαλούν οι μαζικές διαδηλώσεις στο Ιράν, επιδιώκοντας να μην προσφέρουν στην Τεχεράνη αφορμή για άμεση στοχοποίηση του Ισραήλ.
Όπως επισημαίνει η Jerusalem Post, η Μοσάντ τα τελευταία χρόνια δεν κινείται πλέον αποκλειστικά «στο σκοτάδι», καθώς η δράση της έχει γίνει πιο εμφανής σε σύγκριση με το παρελθόν. Κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου τον Ιούνιο του 2025, εκατοντάδες πράκτορες φέρεται να συμμετείχαν σε επιχειρήσεις που, σύμφωνα με εκτιμήσεις, προκάλεσαν σοβαρά πλήγματα στο πυρηνικό πρόγραμμα, στους βαλλιστικούς πυραύλους και στα συστήματα αεράμυνας του Ιράν, ενώ οδήγησαν και στον θάνατο ανώτατων στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας.
Μετά τη λήξη των εχθροπραξιών, ο επικεφαλής της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα, προχώρησε σε σπάνια δημόσια τοποθέτηση, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η ισραηλινή δράση στην Τεχεράνη θα συνεχιστεί, δηλώνοντας χαρακτηριστικά πως «θα είμαστε εκεί, όπως ήμασταν μέχρι σήμερα».
Στις 29 Δεκεμβρίου, λογαριασμός στα φαρσί στο Twitter, που αποδίδεται ανεπίσημα στη Μοσάντ, κάλεσε τους Ιρανούς να βγουν στους δρόμους, διαβεβαιώνοντας ότι δεν βρίσκονται μόνοι τους στις κινητοποιήσεις. Αν και πηγές της υπηρεσίας αρνήθηκαν επίσημη σχέση με τον λογαριασμό, είναι κοινό μυστικό ότι μεγάλες υπηρεσίες πληροφοριών χρησιμοποιούν συχνά «βιτρίνες» για επιχειρήσεις επιρροής και ψυχολογικού πολέμου.
Ανάλογη πρακτική είχε αποδοθεί στη Μοσάντ και μετά τις εκρήξεις του 2020 σε πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Νατάνζ, οι οποίες αρχικά αποδόθηκαν σε άγνωστη οργάνωση που αργότερα κρίθηκε ανύπαρκτη. Η διεθνής κοινότητα, αλλά και το ίδιο το Ιράν, απέδωσαν τότε την ευθύνη στο Ισραήλ, κάτι που επιβεβαιώνεται έμμεσα και σε απομνημονεύματα πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας.
Νέες σκιές προκλήθηκαν όταν ισραηλινός δημοσιογράφος μετέδωσε ότι ξένοι παράγοντες έχουν εξοπλίσει Ιρανούς διαδηλωτές για να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις καταστολής, ρεπορτάζ που αναπαρήγαγε ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών. Και σε αυτή την περίπτωση, πηγές της Μοσάντ διέψευσαν κάθε εμπλοκή, τονίζοντας ότι οποιαδήποτε δημόσια παραδοχή θα υπονόμευε το αφήγημα ενός αυθόρμητου λαϊκού ξεσηκωμού.
Οι κινητοποιήσεις στο Ιράν εντάθηκαν μετά την κατάρρευση του ριάλ, την άνοδο των τιμών των καυσίμων και μια εκτεταμένη κρίση ύδρευσης, που επιβάρυνε περαιτέρω το ήδη τεταμένο κοινωνικό κλίμα. Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Ναφτάλι Μπένετ, έχει κατά καιρούς περιγράψει το ιρανικό καθεστώς ως βαθιά διεφθαρμένο και ανίκανο, υποστηρίζοντας ότι τα δομικά του προβλήματα δημιουργούν ευκαιρίες για αποδυνάμωση εκ των έσω.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα και βιβλία που αναφέρονται στην περίοδο της πρωθυπουργίας του, ο Μπένετ φέρεται να ενθάρρυνε μια πιο επιθετική και «δημιουργική» στρατηγική απέναντι στο Ιράν, βασισμένη όχι μόνο σε στρατιωτικά μέσα, αλλά σε μακροχρόνια φθορά του καθεστώτος, κατά το πρότυπο της αμερικανικής τακτικής στον Ψυχρό Πόλεμο. Από την πλευρά του, ο Μπαρνέα φέρεται να εισηγούνταν ακόμη πιο ριζικές αλλαγές στους κανόνες εμπλοκής.
Το Ισραήλ διαθέτει ιστορικό έμμεσης στήριξης τρίτων δυνάμεων όταν αυτό εξυπηρετεί τα στρατηγικά του συμφέροντα, τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και σε άλλες συγκρούσεις, γεγονός που τροφοδοτεί τις εικασίες για τον ρόλο του και στην παρούσα ιρανική κρίση. Παράλληλα, η Τεχεράνη έχει επανειλημμένα κατηγορήσει εθνοτικές μειονότητες στο εσωτερικό της χώρας ότι συνεργάζονται με τη Μοσάντ.
Το πραγματικό εύρος της ισραηλινής εμπλοκής, αν υπάρχει, αναμένεται να αποσαφηνιστεί μόνο όταν ξεκαθαρίσει η εικόνα στο εσωτερικό του Ιράν. Όπως σχολιάζει η Jerusalem Post, στις σχέσεις Μοσάντ–Τεχεράνης συνήθως υπάρχουν πάντα περισσότερα από όσα φαίνονται αρχικά.