Το μήνυμα που απέστειλε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν στον Ντόναλντ Τραμπ, το οποίο ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος έδωσε στη δημοσιότητα, αποκαλύπτει –σύμφωνα με ανάλυση του Politico– τον τρόπο με τον οποίο ξένοι ηγέτες επιχειρούν να διαχειριστούν τη σχέση τους με τον Τραμπ, αλλά και το εύθραυστο υπόβαθρο της σημερινής διεθνούς αστάθειας.
Στο μήνυμα, που το Μέγαρο των Ηλυσίων επιβεβαίωσε ως γνήσιο, ο Μακρόν εκφράζει την αδυναμία του να κατανοήσει τη στάση των ΗΠΑ στο ζήτημα της Γροιλανδίας, μετά τις δηλώσεις Τραμπ περί πρόθεσης «απόκτησής» της, οι οποίες έχουν προκαλέσει ένταση στις διατλαντικές σχέσεις.
Ο Γάλλος πρόεδρος προτείνει, παράλληλα, τη διοργάνωση συνάντησης της G7 στο Παρίσι, μετά την αποχώρηση του Τραμπ από το Νταβός, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής και άλλων κρίσιμων παραγόντων, ακόμη και Ρώσων εκπροσώπων. Το μήνυμα ολοκληρώνεται με πρόσκληση για δείπνο στη γαλλική πρωτεύουσα.
Η χρήση φιλικής γλώσσας και προσφωνήσεων, όπως το «φίλε μου», ερμηνεύεται ως συνειδητή προσπάθεια του Μακρόν να απευθυνθεί στο προσωπικό ύφος και τις φιλοδοξίες του Τραμπ. Παρ’ όλα αυτά, η σχέση των δύο ηγετών χαρακτηρίζεται από έντονες διακυμάνσεις.
Λίγο νωρίτερα, ο Τραμπ είχε δηλώσει δημόσια ότι «κανείς δεν θέλει» τον Μακρόν, με αφορμή την άρνηση του Γάλλου προέδρου να συμμετάσχει στο αμερικανικό «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα, ενώ απείλησε και με επιβολή δασμών 200% σε γαλλικά κρασιά και σαμπάνιες.
Στο μέτωπο της Συρίας, το μήνυμα αναδεικνύει ένα σημείο σύγκλισης Παρισιού και Ουάσιγκτον, καθώς και οι δύο πλευρές στηρίζουν τον Αχμεντ αλ-Σαρά ως ηγετική μορφή της χώρας. Η αναφορά αυτή εκλαμβάνεται ως προσπάθεια εξισορρόπησης σοβαρών αποκλίσεων σε άλλα ζητήματα, όπως η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην ευρωπαϊκή Ακροδεξιά, η ρύθμιση των τεχνολογικών κολοσσών, ο πόλεμος Ισραήλ–Γάζας, η κλιματική πολιτική και ο ρόλος του ΟΗΕ.
Για το Ιράν, ο Μακρόν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας, σημειώνοντας ότι «μπορούν να γίνουν σπουδαία πράγματα», χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζει τις ουσιαστικές διαφορές. Η Γαλλία απορρίπτει στρατιωτική επίθεση κατά της Τεχεράνης, την οποία έχει κατά καιρούς προαναγγείλει ο Τραμπ, ενώ είχε διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη συμφωνία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, από την οποία οι ΗΠΑ αποχώρησαν στην πρώτη θητεία Τραμπ.
Ιδιαίτερα προσεκτική είναι η διατύπωση για τη Γροιλανδία, με τον Μακρόν να υιοθετεί ήπιους τόνους, την ώρα που το Παρίσι επισήμως πιέζει για την ενεργοποίηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Αντιεξαναγκασμού και ενισχύει τη στρατιωτική του παρουσία στην περιοχή.
Η πρόταση για σύνοδο της G7 στο Παρίσι αποκτά βαρύτητα και λόγω του χρονισμού της, καθώς ενδέχεται να συμπέσει με έκτακτη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, αναδεικνύοντας πιθανές ενδοευρωπαϊκές εντάσεις. Η επιλογή της G7, με τη συμμετοχή και του Ηνωμένου Βασιλείου και του Καναδά, δείχνει αναζήτηση εναλλακτικών φόρουμ πέραν της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ για τη διαχείριση της κρίσης στις διατλαντικές σχέσεις.
Ανησυχία προκαλεί, τέλος, η πρόθεση πρόσκλησης Ρώσων εκπροσώπων σε μια συνάντηση όπου θα συμμετέχουν και Ουκρανοί, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να εκληφθεί ως πρόωρη αποκατάσταση της Μόσχας, ενώ οι εχθροπραξίες στην Ουκρανία συνεχίζονται.
Η πρόσκληση για δείπνο στο Παρίσι εντάσσεται στη λεγόμενη «διπλωματία του δείπνου», μια πρακτική που ο Μακρόν έχει εφαρμόσει και στο παρελθόν με άλλους ηγέτες, με αμφίβολα αποτελέσματα. Όπως σημειώνει η ανάλυση, η γαλλική πλευρά θεωρεί ότι η προσωπική επαφή και η επισημότητα της φιλοξενίας μπορούν να επηρεάσουν, έστω πρόσκαιρα, τη στάση του Αμερικανού προέδρου.