Μια πολυετής και πολυεπίπεδη επιχείρηση συλλογής πληροφοριών φαίνεται πως προηγήθηκε της στοχευμένης επίθεσης που οδήγησε στον θάνατο του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ στην Τεχεράνη, σύμφωνα με αποκαλύψεις των Financial Times.
Όπως αναφέρεται, ισραηλινές υπηρεσίες είχαν αποκτήσει πρόσβαση σχεδόν σε ολόκληρο το δίκτυο καμερών κυκλοφορίας της ιρανικής πρωτεύουσας, με το οπτικό υλικό να μεταφέρεται κρυπτογραφημένο σε διακομιστές στο Τελ Αβίβ και στο νότιο Ισραήλ. Μέσω αυτής της παρακολούθησης, οι κινήσεις σωματοφυλάκων και ανώτατων αξιωματούχων καταγράφονταν σε πραγματικό χρόνο, επιτρέποντας τη χαρτογράφηση διαδρομών, ωραρίων και προσώπων που συνόδευαν.
Ιδιαίτερη σημασία φέρεται να είχε κάμερα με στρατηγική γωνία λήψης, η οποία αποκάλυπτε το σημείο στάθμευσης των οχημάτων της φρουράς. Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, υπήρξε παρέμβαση σε δεδομένα πύργων κινητής τηλεφωνίας κοντά στην οδό Παστέρ, ώστε να εμποδιστεί η λήψη πιθανών προειδοποιήσεων από τη φρουρά του Ιρανού ηγέτη.
Η «ψηφιακή χαρτογράφηση» της Τεχεράνης
Κομβικό ρόλο φέρεται να διαδραμάτισε η επίλεκτη μονάδα σημάτων Unit 8200, σε συνεργασία με τη Μοσάντ και, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, με τη CIA. Μέσα από την επεξεργασία τεράστιων όγκων δεδομένων και τη χρήση ανάλυσης κοινωνικών δικτύων, οι υπηρεσίες φέρονται να εντόπισαν κρίσιμα κέντρα λήψης αποφάσεων και πρόσωπα-κλειδιά.
«Πριν πέσουν οι βόμβες, γνωρίζαμε την Τεχεράνη όπως γνωρίζουμε την Ιερουσαλήμ», ανέφερε χαρακτηριστικά Ισραηλινός αξιωματούχος πληροφοριών, περιγράφοντας το εύρος της διείσδυσης.
Εξουδετέρωση αεράμυνας και πλήγματα ακριβείας
Η επιχείρηση φαίνεται πως στηρίχθηκε και σε προηγούμενη αποδυνάμωση της αεράμυνας του Ιράν, μέσω κυβερνοεπιθέσεων, drones και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, χρησιμοποιήθηκαν πύραυλοι τύπου Sparrow missile, ικανοί να πλήξουν στόχους με εξαιρετική ακρίβεια από απόσταση άνω των 1.000 χιλιομέτρων.
Η τελική απόφαση για το πλήγμα, ωστόσο, χαρακτηρίζεται πολιτική. Όταν οι αμερικανικές και ισραηλινές υπηρεσίες ενημερώθηκαν ότι ο Χαμενεΐ θα βρισκόταν σε συνάντηση στο γραφείο του –και όχι σε ειδικά διαμορφωμένο καταφύγιο– το παράθυρο ευκαιρίας κρίθηκε μοναδικό.
Σύμφωνα με αξιωματούχους που επικαλούνται οι FT, καθοριστική υπήρξε και ανθρώπινη πηγή στο έδαφος, η οποία διασφάλισε την ακρίβεια της επιχείρησης.
Πολλές λεπτομέρειες παραμένουν άγνωστες και ενδέχεται να μη δημοσιοποιηθούν ποτέ, προκειμένου να προστατευθούν ενεργές μέθοδοι και δίκτυα πληροφοριών. Ωστόσο, η επιχείρηση αναδεικνύει –πέρα από την τεχνολογική υπεροχή– τον κομβικό ρόλο της στρατηγικής και πολιτικής βούλησης πίσω από μια τέτοια απόφαση.