Ο Περσικός Κόλπος και ο Κόλπος του Ομάν έχουν μετατραπεί σε μια αρένα αθέατου πολέμου, όπου οι οικονομικές κυρώσεις της Δύσης συγκρούονται με το «σκοτεινό» ναυτιλιακό δίκτυο της Τεχεράνης. Για να διατηρήσει την οικονομία της ζωντανή, το Ιράν έχει αναπτύξει έναν δαιδαλώδη μηχανισμό μεταφοράς αργού πετρελαίου, χρησιμοποιώντας μια «αρμάδα φαντασμάτων» (ghost armada) που αποτελείται από εκατοντάδες παλαιά πλοία.
Αυτά τα τάνκερ, με περίπλοκα ιδιοκτησιακά σχήματα και συχνές αλλαγές σημαίας, απενεργοποιούν τα συστήματα εντοπισμού AIS και προχωρούν σε κρυφές μεταφορτώσεις φορτίων εν πλω, κυρίως ανοικτά της Σιγκαπούρης ή της Μαλαισίας, ώστε το πετρέλαιο να «βαπτιστεί» εκ νέου πριν καταλήξει σε ασιατικά λιμάνια, με κύριο αποδέκτη την Κίνα.
Η κατάσταση αυτή έχει φέρει τους Έλληνες εφοπλιστές, που ελέγχουν ένα τεράστιο μέρος του παγκόσμιου στόλου δεξαμενοπλοίων, σε μια εξαιρετικά επισφαλή θέση. Παρά το γεγονός ότι οι πλοιοκτήτες κινούνται συχνά σε μια λεπτή γραμμή μεταξύ νόμιμης εμπορικής δραστηριότητας και γεωπολιτικού ρίσκου, οι ελληνικές εταιρείες βρίσκονται συχνά στο στόχαστρο των ιρανικών αντιποίνων. Τα υψηλά ναύλα που προσφέρονται για δρομολόγια σε «εμπόλεμες ζώνες» συχνά εξανεμίζονται από το δυσθεώρητο κόστος των ασφαλίστρων, καθώς η κάλυψη για πολεμικούς κινδύνους (war risks) έχει εκτιναχθεί ή ακυρωθεί πλήρως από τα μεγάλα P&I Clubs. Επιπλέον, οι επιθέσεις, οι κατασχέσεις πλοίων με ρεσάλτα και η απώλεια ανθρώπινων ζωών καθιστούν τον κίνδυνο όχι θεωρητικό, αλλά μια αιματηρή πραγματικότητα.
Το παιχνίδι των κυρώσεων έχει εξελιχθεί σε έναν ατέρμονο κύκλο αντιποίνων μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης. Από τη μία πλευρά, οι ΗΠΑ στοχοποιούν φορτία και εταιρείες που συμμετέχουν στο λαθρεμπόριο, ενώ από την άλλη, το Ιράν απαντά με δυναμικές καταλήψεις πλοίων, τις οποίες παρουσιάζει συχνά ως «εκτέλεση δικαστικών εντολών» για υποτιθέμενα αδικήματα στη θάλασσα. Σε αυτό το περιβάλλον, η Κίνα αναδεικνύεται στον βασικότερο σύμμαχο του Ιράν, απορροφώντας τεράστιες ποσότητες αργού με γενναίες εκπτώσεις που φτάνουν το 15%, γεγονός που εξασφαλίζει δισεκατομμύρια για το ιρανικό καθεστώς.
Καθώς η ένταση κλιμακώνεται, η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ καθίσταται όλο και πιο επικίνδυνη. Οι πλοιοκτήτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε μεγάλες καθυστερήσεις και επιπλέον έξοδα καυσίμων λόγω παρακάμψεων ή στην ανάληψη του τεράστιου ρίσκου που συνεπάγεται η διέλευση από μια θαλάσσια περιοχή όπου η πειρατεία, οι δικαστικές διαμάχες και η πολεμική βία διαπλέκονται επικίνδυνα.