Η ηγεσία του Μάλι αναδιατάσσεται υπό το βάρος μιας πρωτοφανούς κρίσης, με τον επικεφαλής της στρατιωτικής κυβέρνησης, Ασιμί Γκοϊτά, να συγκεντρώνει περαιτέρω εξουσίες αναλαμβάνοντας ο ίδιος το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Άμυνας.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται ως άμεση απάντηση στη δολοφονία του τέως υπουργού, Σαντιό Καμαρά, κατά τη διάρκεια των σφοδρών επιθέσεων της περασμένης εβδομάδας από συνασπισμό αντάρτικων ομάδων.
Η Δολοφονία και ο ανασχηματισμός της ηγεσίας
Σύμφωνα με προεδρικό διάταγμα που μεταδόθηκε από το κρατικό δίκτυο ORTM, ο Γκοϊτά θα διατηρήσει το αξίωμα του προέδρου παράλληλα με τα νέα του καθήκοντα στο υπουργείο Άμυνας. Την ίδια στιγμή, ο στρατηγός Ουμάρ Ντιαρά, μέχρι πρότινος αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού, τοποθετήθηκε στη θέση του αναπληρωτή υπουργού.
Ο Καμαρά έχασε τη ζωή του όταν παγιδευμένο αυτοκίνητο εξερράγη στην κατοικία του. Το χτύπημα αυτό αποτέλεσε μέρος της ευρύτερης επιθετικής εκστρατείας που εξαπέλυσαν ένοπλες ομάδες, καταφέρνοντας να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τη στρατηγικής σημασίας βόρεια πόλη Κιντάλ. Πρόκειται για τη σφοδρότερη επίθεση στη χώρα της Δυτικής Αφρικής τα τελευταία 15 χρόνια, με απολογισμό τουλάχιστον 23 νεκρούς, ανάμεσα στους οποίους άμαχοι και παιδιά, όπως επιβεβαιώνει η UNICEF.
Το εκρηκτικό μείγμα στον Βορρά
Η χώρα βρίσκεται εγκλωβισμένη σε μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας που ξεκίνησε το 2012. Οργανώσεις που συνδέονται με την Αλ Κάιντα, όπως η JNIM, ελέγχουν τεράστιες αγροτικές εκτάσεις στο κέντρο και τον βορρά, ενώ παράρτημα του Ισλαμικού Κράτους κυριαρχεί στην περιοχή της πόλης Μενάκα.
Παράλληλα, οι Τουαρέγκ αυτονομιστές του Μετώπου Απελευθέρωσης του Αζαγουάντ (FLA) δίνουν τον δικό τους αγώνα για ανεξαρτησία, πολεμώντας τόσο τον τακτικό στρατό όσο και τους Ρώσους μισθοφόρους που στηρίζουν την κυβέρνηση από το 2021. Στην πρόσφατη πτώση του Κιντάλ, η JNIM και το FLA άφησαν στην άκρη τις διαφορές τους και συνεργάστηκαν στενά εναντίον του στρατού. Στόχος του συνασπισμού τους είναι πλέον η κατάληψη κρίσιμων πόλεων, όπως το Γκάο και το Τιμπουκτού, ώστε να ολοκληρώσουν τη δημιουργία του αυτοανακηρυχθέντος κράτους του Αζαγουάντ.