Σφοδρή λεκτική επίθεση εναντίον του Ισραήλ εξαπέλυσε η Τεχεράνη, κατηγορώντας το Τελ Αβίβ ότι επιδιώκει έναν «διαρκή πόλεμο». Αφορμή στάθηκε η εμπρηστική δήλωση του ακροδεξιού Ισραηλινού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, ο οποίος, μετά τον θάνατο τεσσάρων Ισραηλινών στρατιωτών, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «όλος ο Λίβανος πρέπει να καεί».
Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, αντέδρασε έντονα μέσω της πλατφόρμας X, τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για παραλήρημα ενός τυχαίου ατόμου, αλλά για επίσημη γραμμή μιας «γενοκτονικής αίρεσης θανάτου» που αποτελεί απειλή για την ανθρωπότητα.
Παράλληλα, το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε τα νέα ισραηλινά πλήγματα στον Λίβανο (που κόστισαν τη ζωή σε 18 ανθρώπους), επιρρίπτοντας άμεση ευθύνη και στις ΗΠΑ.
Το παρασκήνιο της συμφωνίας και το «μπλόκο» στην Ελβετία
Οι εξελίξεις αυτές σημειώνονται αμέσως μετά την υπογραφή ενός κρίσιμου πρωτοκόλλου συμφωνίας μεταξύ του Ιρανού προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν και του Αμερικανού ομολόγου του Ντόναλντ Τραμπ, με στόχο τον τερματισμό των εχθροπραξιών.
Η συμφωνία αυτή οδήγησε ήδη στην άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια και στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ από την Τεχεράνη.
Ωστόσο, το κλίμα παραμένει εξαιρετικά εύθραυστο. Αν και η συμφωνία προβλέπει 60 ημέρες τεχνικών διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, οι πρώτες προγραμματισμένες συνομιλίες στην Ελβετία ακυρώθηκαν.
Προειδοποιήσεις για «δριμεία απάντηση» από την Τεχεράνη
Ο επικεφαλής των Ιρανών διαπραγματευτών και πρόεδρος του κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ, ξεκαθάρισε ότι το Ιράν δεν θα υποχωρήσει από τις «κόκκινες γραμμές» του. Προειδοποίησε μάλιστα τις ΗΠΑ ότι αν φανούν «υπερβολικές» στις απαιτήσεις τους, η Τεχεράνη είναι έτοιμη να απαντήσει σκληρά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το πρωτόκολλο συμφωνίας εγκρίθηκε με επιφυλάξεις από τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, ενώ στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν έντονες αντιδράσεις από υπερσυντηρητικούς κύκλους.
Χαρακτηριστική είναι η στάση της εφημερίδας Kayhan, η οποία καλεί την κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει τον έλεγχο των Στενών του Ορμούζ ως μέσο πίεσης, υποστηρίζοντας ότι οι Αμερικανοί δεν σέβονται ποτέ τις δεσμεύσεις τους.