Η ταχύτερη δυνατή ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον πιο σύντομο δρόμο για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης σταθερότητας της γηραιάς ηπείρου, δήλωσε ο πρόεδρος της χώρας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, κατά την ομιλία του στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ.
Ο Ουκρανός ηγέτης τόνισε ότι το μέλλον της χώρας του είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, ενώ έθεσε ως στόχο τον τερματισμό του πολέμου με τη Ρωσία μέχρι το τέλος του έτους, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι αυτό εξαρτάται άμεσα από τη συνέχιση της δυτικής στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας. Παράλληλα, ζήτησε επειγόντως συστήματα αεράμυνας και ενεργειακή στήριξη ενόψει ενός ακόμη δύσκολου χειμώνα.
Στο μέτωπο των επιχειρήσεων, το Κίεβο συνεχίζει τα πλήγματα με drones μεγάλου βεληνεκούς εντός ρωσικού εδάφους —όπως η πρόσφατη επίθεση σε διυλιστήριο κοντά στη Μόσχα— παρουσιάζοντάς τα ως αντίποινα για τις ρωσικές επιθέσεις εναντίον αμάχων και πολιτιστικών μνημείων.
Γεωπολιτική αναγκαιότητα εναντίον γραφειοκρατίας
Αν και οι Ευρωπαίοι πρεσβευτές έχουν συμφωνήσει να προχωρήσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία και τη Μολδαβία, η Σύνοδος Κορυφής ανέδειξε για ακόμα μια φορά τις εσωτερικές διαιρέσεις της ΕΕ.
Χώρες όπως η Ουγγαρία άσκησαν πιέσεις για να αφαιρεθούν αναφορές περί «διαδικασιών εξπρές» από τα επίσημα κείμενα, με την ΕΕ να επιμένει τελικά σε μια διαδικασία που θα βασίζεται στις μεταρρυθμίσεις και την αξία της κάθε χώρας, χωρίς όμως σαφή χρονικά ορόσημα.
Η στρατηγική του Ζελένσκι είναι ξεκάθαρη: προσπαθεί να μετατοπίσει τη συζήτηση από τα στενά τεχνικά και οικονομικά κριτήρια της διεύρυνσης σε ζήτημα γεωπολιτικής επιβίωσης για την ίδια την Ευρώπη.
Υποστηρίζει ότι η ενσωμάτωση της Ουκρανίας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς θα λειτουργήσει ως η απόλυτη δικλείδα ασφαλείας απέναντι στη ρωσική επιθετικότητα.
Η επόμενη μέρα και το δίλημμα της Ευρώπης
Το επόμενο βήμα για το Κίεβο είναι το άνοιγμα των επιμέρους διαπραγματευτικών κεφαλαίων. Ωστόσο, η πορεία αυτή παραμένει γεμάτη εμπόδια, καθώς απαιτείται η ομόφωνη στήριξη όλων των μελών της ΕΕ, την ώρα που το κόστος της διεύρυνσης και οι θεσμικές αλλαγές που αυτή συνεπάγεται προκαλούν σκεπτικισμό σε αρκετές πρωτεύουσες.
Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα της Ουκρανίας αναγκάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση να εξελιχθεί ταχύτατα, επαναπροσδιορίζοντας την ταυτότητά της όχι μόνο ως μιας οικονομικής κοινότητας, αλλά και ως ενός ισχυρού γεωπολιτικού και αμυντικού παίκτη στην παγκόσμια σκακιέρα.