Η πρόσφατη συμφωνία ασφαλείας για τον Λίβανο, η οποία υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον, κινδυνεύει να διαιωνίσει το πολεμικό αδιέξοδο αντί να επιλύσει τη σύγκρουση, καθώς θέτει ως απαράβατο όρο για την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων τον πλήρη αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.
Πολιτικοί αναλυτές και περιφερειακοί αξιωματούχοι χαρακτηρίζουν τη συγκεκριμένη προϋπόθεση παντελώς ανέφικτη, δεδομένου ότι η φιλοϊρανική οργάνωση απορρίπτει κατηγορηματικά τη συνθηκολόγηση, ενώ η εύθραυστη λιβανέζικη κυβέρνηση στερείται της πολιτικής και στρατιωτικής ισχύος για να την επιβάλει.
Ως εκ τούτου, η συμφωνία μετατρέπεται σε ένα διπλωματικό εργαλείο που προσφέρει στο Ισραήλ την πολιτική κάλυψη να διατηρήσει επ' αόριστον τη στρατιωτική του παρουσία στη ζώνη ασφαλείας του νότιου Λιβάνου, όπου εισέβαλε μετά την έναρξη των εχθροπραξιών τον περασμένο Μάρτιο.
Η αρχιτεκτονική της συμφωνίας χαρακτηρίζεται από έντονη ανισορροπία, καθώς φορτώνει με δυσβάσταχτες υποχρεώσεις το ήδη εξασθενημένο κράτος του Λιβάνου, χωρίς να παρέχει αμοιβαίες εγγυήσεις για τον σεβασμό της κυριαρχίας του.
Ανώτατοι πολιτικοί παράγοντες στη Βηρυτό κάνουν λόγο για μια επιβεβλημένη διευθέτηση, επισημαίνοντας ότι ο εθνικός στρατός της χώρας δεν είναι ούτε δομημένος ούτε εξοπλισμένος για να αντιμετωπίσει την ισχυρότερη ένορκη παράταξη της περιοχής.
Επιπλέον, ακαδημαϊκοί τονίζουν ότι η σκόπιμη αποσύνδεση του μετώπου του Λιβάνου από τον ευρύτερο πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν λύνει τα χέρια του Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος διαμηνύει ότι τα ισραηλινά στρατεύματα δεν θα αποσυρθούν αν δεν εξαλειφθεί κάθε απειλή.
Στο εσωτερικό του Λιβάνου, οι αντιδράσεις είναι σφοδρές και αναδεικνύουν τον κίνδυνο μιας νέας εμφύλιας σύρραξης. Ενώ ο πρόεδρος Τζόζεφ Αούν προσπάθησε να παρουσιάσει τη συμφωνία ως ένα πρώτο βήμα για την ανάκτηση της εδαφικής ακεραιότητας, ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Ναμπίχ Μπέρι τη χαρακτήρισε προϊόν εκβιασμού και ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να εφαρμοστεί.
Από την πλευρά του, ο νέος ηγέτης της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κασέμ, κήρυξε τη συμφωνία άκυρη, κάνοντας λόγο για πράξη παράδοσης και προανήγγειλε τη συνέχιση των επιχειρήσεων. Αναλυτές και στελέχη πληροφοριών συμφωνούν ότι η απόπειρα βίαιου αφοπλισμού της οργάνωσης λειτουργεί σαν πυροκροτητής για θρησκευτικές εντάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εξέγερση της σιιτικής κοινότητας.
Αντίθετα, εκτιμούν ότι μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση, που θα εστιάζει στην απομάκρυνση της Χεζμπολάχ πέρα από τον ποταμό Λιτάνι και στη σταδιακή ενίσχυση του λιβανέζικου στρατού, θα είχε σαφώς μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας.