Σε πεδίο παρατεταμένης στρατιωτικής και οικονομικής φθοράς εξελίσσονται τα Στενά του Ορμούζ. Στις 31 Αυγούστου, δύο σαουδαραβικά υπερδεξαμενόπλοια δέχθηκαν αλλεπάλληλα πλήγματα από βλήματα κατά την έξοδό τους από το πέρασμα, χωρίς να υπάρξουν θύματα.
Σε απάντηση, οι αμερικανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν νέες αεροπορικές επιδρομές κατά στόχων των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης, έχοντας προηγουμένως καταστρέψει ιρανικούς εκτοξευτές στη νήσο Λαράκ.
Το Ιράν ανταπέδωσε με επιθέσεις βαλλιστικών πυραύλων εναντίον δύο αμερικανικών βάσεων στην Ιορδανία.
Παρά τη στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ και τα πλήγματα που έχει δεχθεί η Τεχεράνη, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας του Ανώτατου Ηγέτη της κατά την έναρξη των επιχειρήσεων, η εμπορική κίνηση στα Στενά παραμένει κατεστραμμένη, καθώς καταγράφονται ελάχιστες διελεύσεις σε σύγκριση με την προπολεμική περίοδο.
Το πρόβλημα της «μετατροπής» της στρατιωτικής νίκης
Όπως αποδεικνύεται, η τακτική στρατιωτική επικράτηση δεν μεταφράζεται αυτόματα σε αποκατάσταση της ομαλότητας. Ενώ η Ουάσινγκτον μπορεί να εξασφαλίσει τη φυσική παρουσία στις θαλάσσιες οδούς, δεν δύναται να υποχρεώσει τους πλοιοκτήτες, τους ναυλωτές, τις ασφαλιστικές εταιρείες και τις τράπεζες να αναλάβουν το ρίσκο της διέλευσης.
Το Ιράν εκμεταλλεύεται αυτό το κενό, διατηρώντας ένα καθεστώς αβεβαιότητας που ακυρώνει τα οφέλη της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος. Η Τεχεράνη ίδρυσε την «Αρχή Στενών του Περσικού Κόλπου», απαιτώντας από τα πλοία να υποβάλλουν αιτήματα διέλευσης 48 ώρες νωρίτερα και να χρησιμοποιούν εγκεκριμένα από την ίδια συστήματα ασφάλισης.
Παράλληλα, η επιβολή κυρώσεων από τις ΗΠΑ στην εν λόγω Αρχή, σε συνδυασμό με τις νέες αυστηρές ρήτρες της ασφαλιστικής αγοράς του Λονδίνου (Lloyd's Market Association) που απαγορεύουν πληρωμές σε κυρωμένες οντότητες, έχουν εγκλωβίσει την παγκόσμια ναυτιλία σε νομικό και εμπορικό αδιέξοδο.
Επιπλέον, η Αρχή έθεσε σε «μαύρη λίστα» 45 πλοία, ωθώντας μεγάλες εταιρείες και ασιατικά διυλιστήρια να διακόψουν τη συνεργασία τους με αυτά και επηρεάζοντας άμεσα τις εμπορικές ροές.
Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες για την περιοχή
Η παρατεταμένη κρίση αναγκάζει τα κράτη του Κόλπου και τους διεθνείς αγοραστές να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις, μειώνοντας σταδιακά τη στρατηγική εξάρτηση από το Ορμούζ.
Στο επίπεδο των υποδομών, η Σαουδική Αραβία διοχετεύει περισσότερο πετρέλαιο μέσω των λιμανιών της στην Ερυθρά Θάλασσα, ενώ τα ΗΑΕ ενισχύουν τους αγωγούς προς το λιμάνι της Φουτζέιρα.
Στο διπλωματικό πεδίο, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν σύμφωνο κοινής άμυνας, δημιουργώντας ένα επιπλέον επίπεδο περιφερειακής ασφάλειας. Παράλληλα, παρατηρείται αλλαγή στις αγοραστικές συνήθειες, καθώς τα ασιατικά διυλιστήρια αυξάνουν τις αγορές πετρελαίου από πηγές εκτός του Περσικού Κόλπου.
Παρά το γεγονός ότι η στρατηγική της Τεχεράνης υποσκάπτει μακροπρόθεσμα την αξία του Ορμούζ ως παγκόσμιου διαμετακομιστικού κόμβου, βραχυπρόθεσμα της επιτρέπει να διατηρεί ρόλο ρυθμιστή στις πολιτικές διαπραγματεύσεις, αποτρέποντας την πλήρη διπλωματική της συνθηκολόγηση.