Στην εκ νέου αναδιάρθρωση του εργατικού τους δυναμικού προχωρούν οι τεχνολογικοί κολοσσοί, αξιοποιώντας εκτεταμένα προγράμματα εθελούσιας αποχώρησης.
Η τακτική αυτή επιτρέπει στις επιχειρήσεις να περιορίσουν δραστικά το λειτουργικό τους κόστος υπό την πίεση των μεγάλων επενδύσεων στην τεχνητή νοημοσύνη, αποφεύγοντας παράλληλα τη δημοσιότητα και τις αντιδράσεις που συνοδεύουν τις μαζικές απολύσεις.
Πρόγραμμα-μαμούθ από τη Microsoft και κινήσεις στην Skydance
Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, η Microsoft ανακοίνωσε το μεγαλύτερο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου στην ιστορία της, το οποίο απευθύνεται σε περίπου 60.000 εργαζομένους στις Ηνωμένες Πολιτείες, αριθμός που αντιστοιχεί σχεδόν στο ένα τέταρτο του εγχώριου προσωπικού της. Η επικεφαλής ανθρώπινου δυναμικού του ομίλου, Έιμι Κόλμαν, χαρακτήρισε την κίνηση πρωτοφανή για τα δεδομένα της εταιρείας.
Σημειώνεται ότι τον περασμένο Απρίλιο είχαν αποδεχθεί αντίστοιχη πρόταση συνταξιοδότησης περισσότεροι από το 30% των 8.600 δικαιούχων εργαζομένων, αν και για το νέο πρόγραμμα οι εκτιμήσεις προβλέπουν χαμηλότερη συμμετοχή.
Σε ανάλογη τροχιά κινείται και ο όμιλος Skydance, ο οποίος προήλθε από τη συγχώνευση των Paramount Skydance και Warner Bros., προσφέροντας πακέτα οικειοθελούς αποχώρησης παράλληλα με την επιβολή υποχρεωτικής φυσικής παρουσίας των εργαζομένων στα γραφεία για πέντε ημέρες την εβδομάδα.
Η πίεση των αγορών και η μετάβαση στην τεχνητή νοημοσύνη
Σύμφωνα με αναλύσεις της Wall Street Journal, η τάση αυτή αντικατοπτρίζει τις αυξημένες απαιτήσεις των μετόχων για περιορισμό των δαπανών, αύξηση της παραγωγικότητας και βελτίωση των εσόδων ανά εργαζόμενο.
Παράλληλα, η ραγδαία διοχέτευση κεφαλαίων στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης αναγκάζει τις εταιρείες να επανεξετάσουν τις ανάγκες τους σε ανθρώπινο δυναμικό, δίνοντας έμφαση στη συνέργεια μεταξύ εργαζομένων και ψηφιακών εφαρμογών.
Ειδικοί στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού επισημαίνουν ότι τα προγράμματα εθελούσιας εξόδου προσελκύουν κυρίως στελέχη που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση.
Ωστόσο, προειδοποιούν ότι εάν δεν επιτευχθούν οι επιδιωκόμενοι στόχοι εξοικονόμησης πόρων, οι επιχειρήσεις ενδέχεται στη συνέχεια να προχωρήσουν σε υποχρεωτικές απολύσεις, ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων εταιρειών του κλάδου που έχουν ήδη πραγματοποιήσει περικοπές θέσεων εργασίας.