Η απαγγελία ομοσπονδιακών κατηγοριών στις Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ραούλ Κάστρο για την κατάρριψη πολιτικών αεροσκαφών το 1996 ενδέχεται να οδηγήσει σε οριστική ρήξη κάθε προοπτικής διπλωματικής συνεννόησης ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και την Αβάνα, εντείνοντας τα σενάρια ακόμη και για στρατιωτική σύγκρουση.
Τεταμένες φέρονται να ήταν οι συνομιλίες ανάμεσα στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου σχετικά με το Ιράν και την προοπτική συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου, σύμφωνα με δημοσιεύματα των Axios και Wall Street Journal.
Το Ιράν επιβεβαίωσε ότι έλαβε και εξετάζει τη νέα αμερικανική πρόταση για τον τερματισμό του πολέμου, την ώρα που ο πρόεδρος Τραμπ προειδοποιεί ότι η κατάσταση βρίσκεται σε «οριακό σημείο».
Σήμερα, η χώρα έχει μετατραπεί σε έναν αναπόσπαστο πόλο της διεθνούς διπλωματίας και της οικονομίας, αναγκάζοντας τη διεθνή κοινότητα να επιζητά τον διάλογο μαζί της, αντί να προσπαθεί απλώς να περιορίσει την επιρροή της.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει το ενδεχόμενο να επανεξετάζει ή ακόμη και να περιορίζει τη χρηματοδότηση προς αναπτυσσόμενες χώρες που στηρίζουν τη Ρωσία ή το Ιράν, σύμφωνα με δηλώσεις της επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας πριν από τη συνάντηση των υπουργών Ανάπτυξης στις Βρυξέλλες.
Αιχμές κυρίως κατά των Ηνωμένων Πολιτειών άφησαν ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ και ο Ρώσος ομόλογός του Βλαντίμιρ Πούτιν στο κοινό ανακοινωθέν που εξέδωσαν από το Πεκίνο, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο επιστροφής του κόσμου στον «νόμο της ζούγκλας».
Σε κατάσταση έντονης γεωπολιτικής και οικονομικής ανησυχίας περιέρχεται η Ευρώπη, καθώς η διαφαινόμενη εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας απειλεί να την περιθωριοποιήσει από τη διεθνή λήψη αποφάσεων.
Η επίσκεψη, η οποία συμπίπτει με την 25η επέτειο της Σινο-ρωσικής Συνθήκης Φιλίας, λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής και ενεργειακής αστάθειας λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Η διαφοροποίηση των διπλωματικών ρυθμών μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών στη Νοτιοανατολική Ασία αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα για την πολιτική κατεύθυνση της περιοχής.
Η συνάντηση αυτή λαμβάνει χώρα μόλις λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο, αναδεικνύοντας τη σύνθετη στρατηγική της κινεζικής ηγεσίας, η οποία επιδιώκει να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Ουάσιγκτον χωρίς, ωστόσο, να κλονίσει τους ισχυρούς δεσμούς της με τη Μόσχα.
Στο φως της δημοσιότητας ήρθαν οι όροι της αναθεωρημένης ειρηνευτικής πρότασης που κατέθεσε η Τεχεράνη προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε μια νέα προσπάθεια αποκλιμάκωσης της κρίσης στη Μέση Ανατολή, με την Ουάσιγκτον πάντως να χαρακτηρίζει την πρόταση «ανεπαρκή».
Το Ιράν φέρεται να αξιοποίησε την εκεχειρία προκειμένου να ενισχύσει εκ νέου τις στρατιωτικές του δυνατότητες και να προετοιμαστεί για πιθανή επανέναρξη του πολέμου.
Σε εύθραυστη εκεχειρία παραμένει η σύγκρουση ανάμεσα στις ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ιράν, την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψε ότι βρέθηκε πολύ κοντά στο να διατάξει νέα στρατιωτική επίθεση κατά της Τεχεράνης, πριν τελικά κάνει πίσω έπειτα από παρεμβάσεις ηγετών των χωρών του Κόλπου.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι με τις «αντιφατικές και υπερβολικές συμπεριφορές» τους υπονομεύουν τη διπλωματική διαδικασία και δυσκολεύουν την επίτευξη συμφωνίας για τον τερματισμό της κρίσης στην περιοχή.
Ο Μοχσέν Ρεζαΐ, μέλος του Συμβουλίου Σκοπιμότητας της Τεχεράνης και πρώην διοικητής των Φρουρών της Επανάστασης, προχώρησε σε προκλητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χλευάζοντας τον Ντόναλντ Τραμπ μετά τις αποκαλύψεις του τελευταίου για ακύρωση στρατιωτικής επίθεσης κατά του Ιράν.
Διεθνή μέσα ενημέρωσης, όπως οι Financial Times, αποτίμησαν το αποτέλεσμα της συνόδου ως μια εύθραυστη αίσθηση σταθερότητας και αμοιβαίας μη επιθετικότητας.
Ο πρώην διευθυντής της CIA και πρώην υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Ρόμπερτ Γκέιτς, αποκάλυψε λεπτομέρειες από συνομιλία που είχε το 2009 με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, σχετικά με το ενδεχόμενο στρατιωτικού πλήγματος κατά του Ιράν.
Σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές, οι διαδοχικές αυτές επαφές αναδεικνύουν τη στρατηγική επιλογή του Πεκίνου να λειτουργεί ως ισορροπιστής, διατηρώντας ανοιχτούς διαύλους τόσο με τη Μόσχα όσο και με την Ουάσιγκτον.
Όπως παρατηρεί η Wall Street Journal, η φετινή διοργάνωση μετέτρεψε τη λαμπερή σκηνή σε ένα ακόμη πεδίο αντιπαράθεσης για τον πόλεμο στη Γάζα, καταρρίπτοντας οριστικά τον μύθο του «απολιτίκ» χαρακτήρα της.
Στον τομέα της ενέργειας, οι ισορροπίες δεν θυμίζουν πλέον ένα ευέλικτο παιχνίδι, αλλά ένα σκληρυμένο πεδίο όπου αγωγοί, θαλάσσιες ροές LNG, πετρελαϊκές διαδρομές και εμπορικοί φραγμοί χαράσσουν νέες γραμμές ισχύος.
