Σε συνέντευξή του στο δίκτυο Axios, ο Αμερικανός πρόεδρος έστειλε σαφές μήνυμα προς την Τεχεράνη, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να διατάξει εκ νέου σαρωτικά πλήγματα με στόχο την ολοκληρωτική εξουδετέρωση του ιρανικού καθεστώτος.
Σύμμαχοι των ΗΠΑ στην Ασία εκφράζουν φόβους ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ενδέχεται να χρησιμοποιήσει τη στρατιωτική στήριξη προς την Ταϊπέι ως διαπραγματευτικό όπλο για να εξασφαλίσει ανταλλάγματα σε άλλα μέτωπα.
Όπως αποκαλύπτει το Axios επικαλούμενο πηγές με γνώση των διαβουλεύσεων, στο τραπέζι θα τεθεί το αμερικανικό πλάνο για τη μεταπολεμική περίοδο. Το εν λόγω στρατηγικό σχέδιο αναμένεται να λάβει την τελική του μορφή αμέσως μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.
Κάνοντας εκτενή αναφορά στις σύγχρονες προκλήσεις, η επικεφαλής της Κομισιόν σκιαγράφησε το πλαίσιο για μια Ευρώπη πιο ισχυρή, ανεξάρτητη και προετοιμασμένη απέναντι στις διεθνείς αναταράξεις, δίνοντας το σύνθημα για ενίσχυση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας.
Ο αμερικανός υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας, Τρόι Μέινκ, αποκάλυψε κατά τη Διάσκεψη για τον Αέρα, το Διάστημα και τον Κυβερνοχώρο ότι η χώρα του έχει τοποθετήσει συστήματα «ελέγχου του διαστήματος» με στόχο την προστασία των στρατιωτικών της δυνατοτήτων.
Στο επίκεντρο αυτών των διαβουλεύσεων βρίσκεται η παροχή πληροφοριών σχετικά με τις στρατιωτικές συστοιχίες και τις επικείμενες επιχειρήσεις των υποστηριζόμενων από το Ιράν αντάρτων
Η κίνηση αυτή έρχεται την ώρα που δυνάμεις όπως η Ρωσία, η Κίνα και οι ΗΠΑ εντείνουν τον ανταγωνισμό τους στην περιοχή για την πρόσβαση σε φυσικούς πόρους.
Ο Αμερικανός πρόεδρος έστειλε αυστηρό μήνυμα σε όσους διαρρέουν πληροφορίες, αλλά και σε όσους χαρακτήρισε «συνωμοσιολόγους και προδότες», ξεκαθαρίζοντας ότι η μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο AI είναι αποφασιστικής σημασίας για την παγκόσμια κυριαρχία.
Σύμφωνα με το ινδικό Υπουργείο Εξωτερικών, οι δύο πλευρές εξέτασαν τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Δυτική Ασία και τη Μαύρη Θάλασσα, εστιάζοντας στις επιπτώσεις που προκαλούν οι συγκρούσεις στο θαλάσσιο εμπόριο και την ασφάλεια των ναυτικών.
Η Άγκυρα επιχειρεί να δημιουργήσει ένα καθεστώς προληπτικού βέτο πάνω στις ελληνικές αποφάσεις. Το μήνυμα είναι σαφές: η Ελλάδα δεν πρέπει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, δεν πρέπει να αποκτά στρατηγικό πλεονέκτημα, δεν πρέπει να οικοδομεί ισχυρές περιφερειακές συμμαχίες και δεν πρέπει να προχωρεί σε έργα που ακυρώνουν στην πράξη τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Ο πρώην Τούρκος πρέσβης και βουλευτής του CHP, Ναμίχ Ταν, χαρακτηρίζει «πικρό μάθημα διπλωματίας» για την κυβέρνηση της Άγκυρας την κοινή διακήρυξη Ελλάδας, Αιγύπτου και Κυπριακής Δημοκρατίας, που υιοθετήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου στο Ελ Αλαμέιν.
Η στρατιωτική εμπλοκή στο Σουδάν συνιστά μέρος ενός ευρύτερου στρατηγικού σχεδίου περιφερειακής κυριαρχίας, που εκτείνεται από την Αφρική έως τη Μέση Ανατολή.
Παρά τη διατήρηση χαμηλών τόνων σε διπλωματικό επίπεδο, το Ιράν επιχειρεί παρασκηνιακά να μπλοκάρει κάθε ενδεχόμενο ανάπτυξης αμερικανικών δυνάμεων στα βόρεια σύνορά του.
Ένα σχέδιο περιφερειακής στρατηγικής με βασικούς πυλώνες την Τουρκία, το Ιράν και το Πακιστάν φέρεται να έχει συζητηθεί σε υψηλό επίπεδο στην Άγκυρα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Nordic Monitor, το οποίο επικαλείται δηλώσεις του Παλαιστινοαμερικανού ακαδημαϊκού Σάμι Αλ-Αριάν.
Πρόκειται για ένα εσκεμμένο, χαμηλού κόστους μοντέλο «διπλής οδού», το οποίο μετατρέπεται ήδη σε οδηγό για χώρες όπως η Νότια Κορέα, η Αυστραλία και οι Φιλιππίνες, στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν την Κίνα χωρίς να εξαρτώνται πλήρως από τις απρόβλεπτες διακυμάνσεις της Ουάσινγκτον.
Ο αναλυτής υπογραμμίζει ότι η στροφή του Ισραήλ προς την Αθήνα και τη Λευκωσία ήταν αποτέλεσμα των επιλογών της ίδιας της τουρκικής ηγεσίας, η οποία υιοθέτησε μια έντονα ανταγωνιστική εξωτερική πολιτική και ταυτίστηκε με τη Χαμάς.
Αυτό που αλλάζει την ισορροπία στην Αν. Μεσόγειο είναι η προοπτική να δημιουργηθεί από το Αιγαίο μέχρι το Ισραήλ ένα στρατηγικό δίκτυο στο οποίο Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ θα βλέπουν νωρίτερα, θα γνωρίζουν περισσότερα και -αν χρειαστεί- θα μπορούν να αντιδρούν ταχύτερα!
Τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα οικοδομεί στα Κατεχόμενα μια πολύ πιο σύνθετη στρατιωτική υποδομή, η οποία περιλαμβάνει μη επανδρωμένα αεροσκάφη, συστήματα αεράμυνας, ραντάρ και σχεδιασμό ναυτικών εγκαταστάσεων.
