Με τη συνδρομή προηγμένων μέσων επιτήρησης, όπως τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη MQ-9 και τα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας P8, ο αμερικανικός στρατός παρακολουθεί στενά κάθε κίνηση στις ακτές του Ιράν, διασφαλίζοντας την απαγόρευση εισόδου και εξόδου σκαφών.
Με τη δημοσιοποίηση οπτικού υλικού από αεροπλανοφόρο που περιπολεί στην περιοχή, ο αμερικανικός στρατός κατέστησε σαφές ότι η πολιορκία των ιρανικών ακτών είναι πλέον καθολική.
Παράλληλα, μιλώντας στο Reuters, ο Τραμπ τόνισε ότι ο ναυτικός αποκλεισμός στο στρατηγικό Στενό του Ορμούζ θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι την πλήρη οριστικοποίηση της τελικής συμφωνίας, παρά την πρόσφατη κίνηση του Ιράν να ανοίξει τον θαλάσσιο δίαυλο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος, μέσω της πλατφόρμας Truth Social, τόνισε ότι τα περιοριστικά μέτρα θα διατηρηθούν «σε πλήρη ισχύ» μέχρι να οριστικοποιηθεί στο ακέραιο η νέα συμφωνία μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.
Αν και η αμερικανική -και όχι μόνο- αντιπολίτευση σπεύδει να χαρακτηρίσει την απόφαση ως μια πράξη απόγνωσης του Λευκού Οίκου για την ανάκτηση του ελέγχου, η πραγματικότητα υποδεικνύει έναν στρατηγικό σχεδιασμό που μελετάται εδώ και δεκαπεντετίες στα επιτελεία της CENTCOM.
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, η Ουάσιγκτον στοχεύει στον πλήρη έλεγχο των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου και των εισαγωγών βασικών αγαθών, προσδοκώντας ότι η επερχόμενη οικονομική κατάρρευση —με ελλείψεις τροφίμων και τραπεζική κρίση— θα αναγκάσει την Τεχεράνη να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με τον Ναύαρχο Μπραντ Κούπερ της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), ο ναυτικός αποκλεισμός έχει τεθεί σε πλήρη εφαρμογή, σταματώντας κάθε εμπορική συναλλαγή που διεξάγεται μέσω θαλάσσης — έναν τομέα που τροφοδοτεί το 90% της ιρανικής οικονομίας.
Ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής της χώρας, Αλί Αμπντολάχι, χαρακτήρισε «παράνομη» τη συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού στα ιρανικά εμπορικά πλοία και πετρελαιοφόρα, διαμηνύοντας πως η Τεχεράνη θα θεωρήσει την ενέργεια αυτή ως άμεση αθέτηση της συμφωνίας εκεχειρίας.
Η δύναμη κρούσης, η οποία επικεντρώνεται στο αεροπλανοφόρο USS George H.W. Bush και την 11η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών, ανεβάζει τον συνολικό αριθμό των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή στους 60.000 στρατιώτες, πλαισιωμένους πλέον από τρία αεροπλανοφόρα.
Ενώ η διεθνής κοινή γνώμη θεωρούσε πως η Τεχεράνη μπορεί να κρατά όμηρο την παγκόσμια οικονομία, η σκληρή πραγματικότητα δείχνει πως ο αποκλεισμός των Στενών απειλεί πρωτίστως την ίδια την επιβίωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Η Ουάσινγκτον προχωρά σε μια επιθετική κίνηση πλήρους απομόνωσης της Τεχεράνης, με τον Αμερικανό υπουργό Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ, να ανακοινώνει την παρεμπόδιση των κινεζικών δεξαμενόπλοιων που μεταφέρουν ιρανικό πετρέλαιο μέσω των Στενών του Ορμούζ.
Ευρωπαϊκές χώρες επεξεργάζονται σχέδιο για τη συγκρότηση διεθνούς ναυτικής αποστολής με στόχο τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ μετά τη λήξη των εχθροπραξιών.
Το Παρίσι και το Λονδίνο, που επιδίωξαν να ηγηθούν της πρωτοβουλίας έπειτα από προηγούμενες στρατιωτικές και πολιτικές συναντήσεις, θέλουν να δείξουν την προθυμία τους να παίξουν ρόλο στην αποκατάσταση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας μόλις τελειώσει ο πόλεμος.
Το Ιράν εξετάζει το ενδεχόμενο μιας βραχυπρόθεσμης παύσης στις αποστολές πετρελαίου μέσω του Στενού του Ορμούζ, επιδιώκοντας να αποφύγει μια άμεση δοκιμή του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού και να διατηρήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεκκίνησης των διαπραγματεύσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με πληροφορίες από κύκλους που γνωρίζουν τις εσωτερικές διεργασίες στην Τεχεράνη.
Αν και εκτιμάται ότι η πιθανότητα άμεσης επίθεσης κατά αμερικανικών πλοίων παραμένει περιορισμένη, η Τεχεράνη έχει ήδη προειδοποιήσει για πιθανά αντίποινα.
Το Ιράν φαίνεται να έχει ανακαλύψει ένα νέο, πανίσχυρο διαπραγματευτικό χαρτί: την ικανότητα να σφραγίζει το Στενό του Ορμούζ με ελάχιστο κόστος, προκαλώντας παγκόσμιο οικονομικό κλονισμό.
Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, περισσότερα από 15 πολεμικά πλοία έχουν λάβει θέσεις μάχης πέριξ του Στενού του Ορμούζ, κόβοντας τη ροή περίπου 2 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου ημερησίως – φορτία που στην πλειονότητά τους προορίζονταν για την Κίνα.
Για δεκαετίες, η αμερικανική ναυτική κυριαρχία εγγυόταν ότι τα Στενά ήταν ελεύθερα για όλους. Σήμερα, ο πόλεμος κατέστησε σαφές ότι η επιχειρησιακή κυριαρχία ανήκει πλέον στο Ιράν, ενώ οι ΗΠΑ κατέχουν μια στρατιωτική υπεροχή που δεν μεταφράζεται σε πολιτικό έλεγχο.
Με την αντίστροφη μέτρηση για τη λήξη της εκεχειρίας στις 21 Απριλίου να έχει ήδη ξεκινήσει, οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη εισέρχονται στην πιο κρίσιμη φάση τους.
