Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση στον ναυτικό αποκλεισμό που έχει επιβάλει το Ιράν, ο οποίος, σε συνδυασμό με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, έχει πυροδοτήσει μια πρωτοφανή παγκόσμια ενεργειακή κρίση.
Σύμφωνα με εκτεταμένη έρευνα του Reuters, το Ιράν επιβάλλει πλέον ένα πολυεπίπεδο σύστημα προτεραιοτήτων για τη διέλευση των πλοίων, δίνοντας προβάδισμα σε συμμάχους του όπως η Ρωσία και η Κίνα, ενώ για άλλες χώρες απαιτούνται ειδικές διακρατικές συμφωνίες ή ακόμη και η καταβολή «τελών ασφαλείας» που ξεπερνούν τις 150.000 δολάρια.
Στο εσωτερικό της Ουάσινγκτον και του Τελ Αβίβ πληθαίνουν οι εισηγήσεις για τη διεξαγωγή νέων στρατιωτικών πληγμάτων, με το επιχείρημα ότι η άσκηση επιπλέον πίεσης θα αναγκάσει την Τεχεράνη σε συνθηκολόγηση.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, η Ουάσινγκτον αποφάσισε να θέσει τέλος στο προσωρινό «πάγωμα» της επιχείρησης, το οποίο είχε επιβληθεί όσο βρίσκονταν σε εξέλιξη οι διπλωματικές επαφές με το Ιράν μέσω Πακιστάν.
Μετά τη συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών Γουάνγκ Γι και Αμπάς Αραγτσί στο Πεκίνο, η κινεζική κυβέρνηση χαρακτήρισε «άκρως επείγουσα» την παύση των εχθροπραξιών, στέλνοντας σαφή μηνύματα τόσο προς το Ιράν όσο και προς τις ΗΠΑ.
Με το 94% του αργού πετρελαίου να διακινείται μέσω των Στενών και τα έσοδα από το πετρέλαιο να καλύπτουν το 90% του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, η Βαγδάτη βλέπει τις οικονομικές της αντοχές να εξαντλούνται, έχοντας ελάχιστες εναλλακτικές λύσεις.
Σύμφωνα με τον Ρούμπιο, περίπου 23.000 ναυτικοί από 87 διαφορετικές εθνικότητες βρίσκονται εγκλωβισμένοι και απροστάτευτοι λόγω του ιρανικού αποκλεισμού, με τουλάχιστον δέκα εξ αυτών να έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους.
Ο Πεζεσκιάν κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι εφαρμόζουν μια στρατηγική «μέγιστης πίεσης» με στόχο να εξαναγκάσουν το Ιράν σε υποχώρηση έναντι μονομερών απαιτήσεων, χαρακτηρίζοντας ένα τέτοιο ενδεχόμενο απολύτως αδύνατο.
Παρά το γεγονός ότι ο Λευκός Οίκος επιδίωξε μέσω μυστικών διαύλων να προειδοποιήσει το Ιράν να μην παρέμβει, η Τεχεράνη απάντησε με μπαράζ επιθέσεων από πυραύλους κρουζ, drones και ταχύπλοα εναντίον εμπορικών πλοίων και αμερικανικών δυνάμεων.
Αντί για γενικευμένους βομβαρδισμούς, ο ένοικος του Λευκού Οίκου φαίνεται να προκρίνει τη λύση του «παγώματος» της αντιπαράθεσης, διατηρώντας ωστόσο τον ναυτικό αποκλεισμό ως βασικό μοχλό πίεσης.
Η στρατηγική της Ουάσιγκτον φαίνεται να μετατοπίζεται προς μια «πολεμική ανακωχή» η οποία όμως θα συνοδεύεται από έναν αδιάρρηκτο ναυτικό αποκλεισμό και την περαιτέρω σύσφιξη των κυρώσεων, γεγονός που υποδηλώνει ότι η τρέχουσα στασιμότητα αναμένεται να σπάσει σύντομα.
Το ποσοστό των σκαφών που ταξιδεύουν με απενεργοποιημένο GPS ή μεταδίδουν παραπλανητικά δεδομένα μέσω της πρακτικής «spoofing» ανήλθε στο 31% στα τέλη Απριλίου, από 16% πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών.
Σύμφωνα με αναλύσεις των CNN και Wall Street Journal, ο Αμερικανός πρόεδρος επιδιώκει να στραγγαλίσει τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου και τις εισαγωγές ειδών πρώτης ανάγκης, ευελπιστώντας ότι η κοινωνική έκρηξη θα αναγκάσει το καθεστώς σε ταπεινωτική συνθηκολόγηση και οριστική εγκατάλειψη των πυρηνικών του φιλοδοξιών.
Ο Ιρανός πρόεδρος, Μασούντ Πεζεσκιάν, με αφορμή την «Ημέρα του Περσικού Κόλπου», επέρριψε την πλήρη ευθύνη για την αστάθεια στην Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ, χαρακτηρίζοντας το Στενό του Ορμούζ ως «σύμβολο αντίστασης» και υπεραμυνόμενος του αποκλεισμού «εχθρικών χωρών».
Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να διατηρήσει τη στρατηγική του «στραγγαλισμού» δημιουργεί την πεποίθηση ότι η κρίση θα έχει βάθος μηνών, προκαλώντας ασφυξία στις εφοδιαστικές αλυσίδες και εκτοξεύοντας το κόστος ζωής για τους καταναλωτές παγκοσμίως.
Τη διατήρηση του ναυτικού αποκλεισμού του Ιράν προανήγγειλε ο πρόεδρος Τραμπ, ξεκαθαρίζοντας ότι η άρση του θα εξαρτηθεί από την επίτευξη συμφωνίας που θα καλύπτει τις αμερικανικές ανησυχίες.
Το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, με τις εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι η ιρανική οικονομία δεν μπορεί να αντέξει πάνω από έξι έως οκτώ εβδομάδες περαιτέρω αποκλεισμού.
Σύμφωνα με δορυφορικά δεδομένα που επικαλείται το πρακτορείο Fars, μέσα σε μόλις τρία εικοσιτετράωρα, 31 πετρελαιοφόρα και 21 εμπορικά πλοία της Τεχεράνης αγνόησαν τις προειδοποιήσεις της Ουάσιγκτον, πραγματοποιώντας μια μαζική επιχείρηση μεταφοράς φορτίων παρά τις εμπόλεμες συνθήκες.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, ο Αμερικανός πρόεδρος επέλεξε τη συνέχιση της ασφυκτικής πίεσης στα ιρανικά λιμάνια, στοχεύοντας στον πλήρη έλεγχο της ναυσιπλοΐας και τον εκμηδενισμό των εξαγωγών πετρελαίου της Τεχεράνης.
Η κρίση στη Μέση Ανατολή φαίνεται να παγιώνεται σε ένα απόλυτο τέλμα, καθώς η Ουάσιγκτον και η Τεχεράνη παραμένουν εγκλωβισμένες σε έναν σφοδρό γεωπολιτικό ανταγωνισμό γύρω από τα Στενά του Ορμούζ.
