Καθώς το στενό αποτελεί τη ζωτική αρτηρία για το 15% του παγκόσμιου πετρελαίου, αλλά και για κρίσιμα εμπορεύματα όπως το υγροποιημένο φυσικό αέριο και τα μέταλλα, η αδυναμία των διεθνών δυνάμεων να διασφαλίσουν την ασφαλή διέλευση των πλοίων εντείνει την ανησυχία για στασιμοπληθωριστικές πιέσεις.
Σχεδόν δύο εβδομάδες μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης με ΗΠΑ και Ισραήλ, η ιρανική ηγεσία διαμηνύει ότι η χώρα βρίσκεται σε νόμιμη άμυνα και προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε αμερικανική βάση στην περιοχή αποτελεί νόμιμο στόχο.
Ο Αμερικανός πρόεδρος, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Μελάνια, διαμήνυσε ότι η Ουάσιγκτον προχωρά στις επιβεβλημένες κινήσεις, υπογραμμίζοντας πως η κατάσταση εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς.
Μέσω εκπροσώπου του κεντρικού επιχειρησιακού διοικητηρίου Khatam al-Anbiya, η Τεχεράνη διαμήνυσε πως «με την παραμικρή επίθεση» στις δικές της εγκαταστάσεις, θα απαντήσει «βάζοντας φωτιά» στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο ολόκληρης της περιοχής.
Μετά τη συνάντησή του στην Άγκυρα με τον Γερμανό ομόλογό του, Γιόχαν Βάντεφουλ, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν ξεκαθάρισε ότι η χώρα του αντιτίθεται σε σενάρια εμφυλίου πολέμου ή εθνοτικών συγκρούσεων στον γείτονά της, προειδοποιώντας πως η εδαφική ακεραιότητα της Τεχεράνης είναι αδιαπραγμάτευτη.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εξαπέλυσε σφοδρή προσωπική επίθεση στον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, χαρακτηρίζοντάς τον «μαριονέτα» των Φρουρών της Επανάστασης που αποφεύγει τις δημόσιες εμφανίσεις.
Με το Ιράν να κηρύσσει επίσημα το κλείσιμο του Στενού και τις επιθέσεις σε εμπορικά πλοία να κλιμακώνονται –φτάνοντας συνολικά τις 14 από τα τέλη Φεβρουαρίου– η διεθνής ναυσιπλοΐα βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας.
Μετά την ανάφλεξη της σύγκρουσης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου, η Τεχεράνη διαμηνύει πλέον ανοιχτά ότι η ελεύθερη ναυσιπλοΐα αποτελεί παρελθόν.
Με τις ισραηλινές δυνάμεις να εξαπολύουν σφοδρές αεροπορικές επιδρομές και να απειλούν με χερσαία εισβολή, ο απολογισμός σε ανθρώπινες ζωές και ο εκτοπισμός πληθυσμών λαμβάνουν δραματικές διαστάσεις.
Η τάση αυτή, η οποία έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις για το καθεστώς της Τεχεράνης, κορυφώθηκε πρόσφατα με τις αυτομολήσεις ανώτερων στελεχών σε στρατηγικά σημεία του πλανήτη.
Η στάση των ΗΠΑ είναι αδιαπραγμάτευτη. Ο πρόεδρος Τραμπ έχει απευθύνει αυστηρό τελεσίγραφο, απαιτώντας την άμεση απομάκρυνση οποιουδήποτε εκρηκτικού μηχανισμού από τον ζωτικής σημασίας θαλάσσιο διάδρομο, προειδοποιώντας για σοβαρές στρατιωτικές συνέπειες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
Ενώ τα αραβικά κράτη υφίστανται τις συνέπειες της ιρανικής επιθετικότητας, η Άγκυρα παραμένει –προς το παρόν– στο απυρόβλητο, παίζοντας το ρόλο του «διπλωματικού μαξιλαριού» για το καθεστώς της Τεχεράνης.
Η κατάρριψη drone στο κεντρικότατο Σέιχ Ζαγέντ την Πέμπτη έθεσε τις αρχές σε κόκκινο συναγερμό, επιβεβαιώνοντας ότι κανένας στόχος εντός του αστικού ιστού δεν θεωρείται πλέον απρόσβλητος.
Ο εκπρόσωπος του ιρανικού ΥΠΕΞ, Εσμαΐλ Μπαγκαεΐ, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υποστήριξε ότι η στάση της ΕΕ αποτελεί «αδιαφορία απέναντι στη βιαιότητα», επικαλούμενος μάλιστα τοποθετήσεις ευρωβουλευτών που καταδικάζουν την ευθυγράμμιση των Βρυξελλών με τις επιλογές Τραμπ και Νετανιάχου.
Η Άγκυρα, εγκλωβισμένη στις αντιφάσεις της, προσπαθεί να παίξει σε δύο ταμπλό: από τη μία να εμφανίζεται ως «κρίσιμος κρίκος» της συμμαχίας του ΝΑΤΟ και από την άλλη να δρα ως «τοπικός χωροφύλακας» που επιβάλλει τη θέλησή του στην Κύπρο, υπονομεύοντας την περιφερειακή σταθερότητα που υποτίθεται ότι υπηρετεί.
Για την Ουκρανία και τους Ευρωπαίους συμμάχους της, το ερώτημα πλέον είναι κατά πόσο θα αναγνωριστεί έγκαιρα η σύνδεση ανάμεσα στις εξελίξεις στο Ιράν και τις επόμενες κινήσεις της Ρωσίας στο ουκρανικό πεδίο.
Η ενίσχυση της επιρροής των Φρουρών της Επανάστασης, με επικεφαλής τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, εκτιμάται ότι οδηγεί το Ιράν προς ένα μοντέλο εξουσίας που θυμίζει χώρες όπως η Αίγυπτος ή το Πακιστάν, όπου ο στρατός κατέχει κυρίαρχο ρόλο.
