Το Ιράν επιχειρεί να μετατρέψει το Στενό του Ορμούζ –την πιο κρίσιμη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη– σε μέσο άσκησης ωμής διπλωματικής πίεσης. Μετά την ανάφλεξη της σύγκρουσης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου, η Τεχεράνη διαμηνύει πλέον ανοιχτά ότι η ελεύθερη ναυσιπλοΐα αποτελεί παρελθόν.
Οι όροι για την «ασφαλή» διέλευση
Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπαγαΐ, ξεκαθάρισε ότι η επιστροφή στην πρότερη κατάσταση είναι αδύνατη. Σύμφωνα με τον ίδιο, η διέλευση πλοίων πλέον τελεί υπό τον άμεσο έλεγχο και συντονισμό του ιρανικού Πολεμικού Ναυτικού.
Η στρατηγική της Τεχεράνης κινείται σε δύο άξονες:
Απευθείας έλεγχος: Τα πλοία οφείλουν να συντονίζονται με τις ιρανικές δυνάμεις για να εξασφαλίσουν διέλευση.
Διπλωματικός εκβιασμός: Οι Φρουροί της Επανάστασης προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, υποσχόμενοι «ασφαλή διέλευση» μόνο στις χώρες εκείνες που θα προχωρήσουν σε απέλαση των Αμερικανών και Ισραηλινών πρεσβευτών από τα εδάφη τους.
Παγκόσμια ενεργειακή ασφυξία
Η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ έχει προκαλέσει «παράλυση» στις θαλάσσιες μεταφορές, την ώρα που από το σημείο αυτό εξαρτάται το 20% της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Η απόφαση του Ιράν να εργαλειοποιήσει αυτή την κρίσιμη θαλάσσια οδό υπογραμμίζει την πρόθεση του καθεστώτος να κλιμακώσει την πίεση στη Δύση, εκμεταλλευόμενο την ενεργειακή εξάρτηση των παγκόσμιων αγορών.
Η διεθνής ναυτιλία βρίσκεται πλέον μπροστά σε ένα δίλημμα: είτε να υποκύψει στις απαιτήσεις της Τεχεράνης για «συντονισμό» και διπλωματικές κυρώσεις, είτε να αποδεχθεί τον κίνδυνο μιας πλήρους διακοπής της τροφοδοσίας, γεγονός που θα προκαλούσε ανυπολόγιστες συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία.