Σε τέλμα φαίνεται να οδηγείται το φιλόδοξο σχέδιο για τη συμπαραγωγή μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας (USV) μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας, όπως αναφέρει η Καθημερινή.
Αν και οι δύο πλευρές διατηρούν ανοιχτούς διαύλους, οι διαπραγματεύσεις έχουν χάσει τη δυναμική τους λόγω γραφειοκρατικών εμποδίων, της απροθυμίας του Κιέβου να μοιραστεί τεχνογνωσία με ελληνικά ναυπηγεία, αλλά και της παρασκηνιακής δυσφορίας της Άνκυρας.
Καταλυτικό ρόλο στην αλλαγή της ελληνικής στάσης έπαιξε ο πρόσφατος εντοπισμός ενός ουκρανικού drone-καμικάζι τύπου Mamai από ψαράδες στη Λευκάδα.
Το σκάφος μεταφέρθηκε άμεσα σε εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού, προσφέροντας στην Αθήνα ένα απροσδόκητο πλεονέκτημα. Ενώ η κατασκευή της ατράκτου και ο μηχανισμός πυροδότησης κρίνονται ως σχετικά απλά, οι Έλληνες ειδικοί επικεντρώνουν την έρευνά τους στο «κλειδί» της τεχνολογίας του: τα συστήματα επικοινωνίας, τον κώδικα και τα πρωτόκολλα κρυπτογράφησης. Στόχος είναι η αξιοποίηση αυτής της τεχνολογίας μέσω αντίστροφης μηχανικής (reverse engineering) για την ανάπτυξη ενός αμιγώς ελληνικού USV επιτήρησης και ανορθόδοξου πολέμου.
Η χρηματοδότηση και το εξοπλιστικό όφελος
Παρά το «πάγωμα» του συγκεκριμένου έργου, η Αθήνα συνεχίζει να στηρίζει την Ουκρανία με άλλους τρόπους. Μάλιστα, η παραχώρηση μη αναγκαίου ελληνικού στρατιωτικού υλικού στο Κίεβο (μέσω ΗΠΑ, Γερμανίας και Τσεχίας) έχει αποφέρει σημαντικά κεφάλαια, τα οποία κατευθύνονται απευθείας στον εκσυγχρονισμό των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Νέα προτεραιότητα τα ναρκοθηρευτικά drones
Παράλληλα, οι διεθνείς εξελίξεις –όπως η συζήτηση για την αποναρκοθέτηση στα Στενά του Ορμούζ– αναδεικνύουν μια νέα επείγουσα ανάγκη για το Πολεμικό Ναυτικό: την απόκτηση ναρκοθηρευτικών drones.
Αυτά τα αυτόνομα συστήματα προσφέρουν ασφάλεια στο προσωπικό, καθώς αναλαμβάνουν τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση θαλάσσιων ναρκών χωρίς να εκθέτουν σε κίνδυνο τα υπάρχοντα πλοία του στόλου (τύπου Osprey και Hunt), τα οποία μετρούν αρκετές δεκαετίες υπηρεσίας.
Το ελληνικό επιτελείο έχει ήδη εισηγηθεί την προμήθεια τέτοιων συστημάτων, εξετάζοντας είτε αγορές από το εξωτερικό είτε την κατασκευή τους από την εγχώρια αμυντική βιομηχανία, η οποία ήδη καταθέτει σχετικές προτάσεις μέσω του ΕΛΚΑΚ.