Εσωτερικό στρατιωτικό έγγραφο του Βιετνάμ, με τίτλο «The 2nd U.S. Invasion Plan» και ημερομηνία ολοκλήρωσης τον Αύγουστο του 2024, αποκαλύπτει ότι η στρατιωτική ηγεσία της χώρας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως ενδεχόμενο αντίπαλο και πιθανή εμπόλεμη δύναμη, παρά τη σημαντική αναβάθμιση των διμερών σχέσεων. Το περιεχόμενο του εγγράφου έφερε στο φως ρεπορτάζ του Associated Press.
Τον Σεπτέμβριο του 2023, Ανόι και Ουάσιγκτον προχώρησαν στην αναβάθμιση των σχέσεών τους σε επίπεδο Περιεκτικής Στρατηγικής Συνεργασίας, ενισχύοντας τη συνεργασία τους σε τομείς όπως η οικονομία, η ασφάλεια και η πολιτική. Ωστόσο, το στρατιωτικό έγγραφο δείχνει ότι, πίσω από τη διπλωματική προσέγγιση, παραμένει έντονη καχυποψία στους κόλπους του βιετναμέζικου στρατού.
Σύμφωνα με ανάλυση της ανεξάρτητης ομάδας Project 88, στο έγγραφο διατυπώνονται ανησυχίες ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να υποστηρίξουν σενάρια αλλαγής καθεστώτος στο Βιετνάμ, εμπνευσμένα από εξελίξεις σε άλλες χώρες, όπως η Ουκρανία και οι Φιλιππίνες. Οι φόβοι αυτοί συνδέονται με την εκτίμηση ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει να ενισχύσει την επιρροή της στην περιοχή στο πλαίσιο της ευρύτερης στρατηγικής περιορισμού της Κίνας.
Το κείμενο κάνει λόγο για ενδεχόμενη χρήση «μη συμβατικών» μεθόδων αντιπαράθεσης, όπως πολιτικές παρεμβάσεις και μηχανισμούς αποσταθεροποίησης, αντί μιας άμεσης στρατιωτικής σύγκρουσης. Αυτή η προσέγγιση ενισχύει τους φόβους περί «χρωματισμένων επαναστάσεων», που, σύμφωνα με τη στρατιωτική αντίληψη, θα μπορούσαν να απειλήσουν τη σταθερότητα του καθεστώτος στο Ανόι.
Η δημοσιοποίηση του εγγράφου φωτίζει και τις εσωτερικές διαφοροποιήσεις στο Βιετνάμ, αναδεικνύοντας το χάσμα ανάμεσα σε πολιτικούς κύκλους που προωθούν την προσέγγιση με τη Δύση και σε συντηρητικά στοιχεία των ενόπλων δυνάμεων που διατηρούν πιο επιφυλακτική στάση απέναντι στις ΗΠΑ.
Παρά τη δυσπιστία προς την Ουάσιγκτον, το έγγραφο δεν παρουσιάζει την Κίνα ως την κύρια εξωτερική απειλή. Αν και το Πεκίνο παραμένει σημαντικός περιφερειακός ανταγωνιστής, δεν αντιμετωπίζεται με την ίδια αίσθηση άμεσου κινδύνου που αποδίδεται στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η αποκάλυψη εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της κλιμακούμενης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης ΗΠΑ–Κίνας στην Ασία, όπου οι κινήσεις των μεγάλων δυνάμεων —από εμπορικούς περιορισμούς έως στρατιωτικές συνεργασίες— επηρεάζουν βαθιά τις στρατηγικές επιλογές των χωρών της περιοχής και επαναφέρουν στο προσκήνιο παλιούς φόβους και ιστορικές μνήμες.