Κατά την τελετή αποφοίτησης της Στρατιωτικής Ακαδημίας της Αιγύπτου στις 17 Οκτωβρίου, ο πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι προέβη σε μια βαρυσήμαντη δήλωση, ανακοινώνοντας ότι το 2030 θα σηματοδοτήσει το τέλος της προεδρικής του θητείας.
Ωστόσο, η ουσία της ομιλίας του δεν περιορίστηκε στην αποχώρησή του, αλλά επικεντρώθηκε στην πρόταση για τη δημιουργία ενός 30μηνου προγράμματος κατάρτισης στην ακαδημία —διάρκειας άνω των 7.500 ωρών— για κατόχους διδακτορικών τίτλων ηλικίας 40 έως 50 ετών, από τους οποίους οι Αιγύπτιοι θα καλούνται μελλοντικά να επιλέγουν προέδρους, υπουργούς και κυβερνήτες.
Με τη χρηματοδότηση του εγχειρήματος να αναλαμβάνεται εξ ολοκλήρου από τις ένοπλες δυνάμεις, ο Σίσι επιχειρεί να θεσμοθετήσει τον μηχανισμό επιλογής της επόμενης ηγετικής ελίτ της χώρας. Αντί να διορίσει έναν μεμονωμένο διάδοχο, όπως συνήθιζαν οι προκάτοχοί του Σαντάτ και Μουμπάρακ, ο Αιγύπτιος πρόεδρος καθιστά τη Στρατιωτική Ακαδημία τη μοναδική «πύλη» εισόδου στη διοίκηση του κράτους.
Παράλληλα, ο Σίσι επικαλέστηκε το Άρθρο 200 του Συντάγματος, το οποίο αναθέτει στον στρατό τη διαφύλαξη της δημοκρατίας και του πολιτικού χαρακτήρα του κράτους, υπογραμμίζοντας ότι ο στρατός θα διατηρεί δικαίωμα βέτο απέναντι σε οποιονδήποτε υποψήφιο θεωρηθεί απειλή.
Καθώς το Άρθρο 141 αφήνει τις πρόσθετες προϋποθέσεις υποψηφιότητας στη συνήθη νομοθεσία, το πρόγραμμα της ακαδημίας μπορεί να καταστεί υποχρεωτικό μέσω ενός απλού νόμου το 2027, χωρις να απαιτείται τροποποίηση του Συντάγματος.
Η πρωτοβουλία αυτή εκδηλώνεται στον απόηχο των βουλευτικών εκλογών του Νοεμβρίου 2025, οι οποίες αποκάλυψαν εσωτερικές τριβές ανάμεσα στο Υπουργείο Εσωτερικών και τις υπηρεσίες πληροφοριών του στρατού.
Παράλληλα, το σχέδιο στέλνει ένα μήνυμα σταθερότητας προς τους διεθνείς πιστωτές και τις χώρες του Κόλπου —ιδιαίτερα τη Σαουδική Αραβία, την οποία ο Σίσι δεσμεύτηκε να υπερασπιστεί— διαβεβαιώνοντας ότι η Αίγυπτος θα παραμείνει προβλέψιμη και υπό στρατιωτικό έλεγχο μετά το 2030.
Σε θεσμικό επίπεδο, η προσέγγιση αυτή μετατοπίζει τη νομιμοποίηση της εξουσίας από τη λαϊκή ετυμηγορία στην τεχνοκρατική επάρκεια που πιστοποιείται από τον στρατό, αποκλείοντας ουσιαστικά τα πολιτικά κόμματα και τα κοινωνικά κινήματα.
Παρότι η πρόβλεψη εξαιρέσεων για όσους διαθέτουν εξαετή υπουργική θητεία αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ανάδειξης ενός αδύναμου τεχνοκράτη διαδόχου, το πραγματικό τεστ για το πολιτικό μέλλον της Αιγύπτου τοποθετείται το 2027, όταν θα οριστικοποιηθεί το νομοθετικό πλαίσιο της μετάβασης.